Tuesday, March 30, 2010

σκηνες απο rainman 3 ή αλλιως "Α.Τ.Ι.Α." Αλιμου (κατα το πλαζ )

Το Σαββατο το μεσημερακι ,αγκαζέ με τον φιλτατο γιο μου ,κατευθυνομαστε στο κοντινο μας σουπερμαρκετ, ποδαρατοι μια και δεν θελουμε και πολλα -ειναι περισσοτερο εκπαιδευτικη η επισκεψη καποια Σαββατα - αλλα με την υποσχεση απο πριν οτι θα του παρω πασχαλινο αυγο. Μεσα στο καταστημα, με το καροτσι και τον Π. να εχει τα χερια στην τσεπη, του λεω να φερει κατι απο ενα ραφι και εκτελωντας την εντολη το "ρανταρ" του Παυλου εντοπιζει ο,τι βρισκεται σε λαθος ραφι . Ως καλος (μελλοντικος ισως ?) υπαλληλος σουπερμαρκετ, το μετακινει στην κανονικη του θεση , και το ιδιο κανει και με τους ξηρους καρπους που βλεπει παραδιπλα και ειναι παράτερα τοποθετημενοι.
Τολμω να πω οτι ειναι πολυ καλος στο να εντοπιζει προιοντα που καποιοι προφανως μετανιωνοντας και μη θελοντας να τα αγορασουν, τα παρατουν σε λαθος ραφια, θα ελεγα οτι εχει ταλεντο -μανια με την ταξη κυριως ομοιων αντικειμενων.

Η περαντζαδα απο τους διαδρομους του σουπερμαρκετ μας εβγαλε επιτελους και στα πολυποθητα πασχαλινα αυγα , του προτεινω να μην παρει το μεγαλυτερο αλλα καποιο μεσαιο μεγεθος ,πολυ υπακουος εκτελει οδηγιες χωρις καθολου να δυσανασχετει. Τα αυγα ομως ηταν μπερδεμενα, ανακατεμενα απο τα παιδακια προφανως που τα ψαχουλευαν και το τεκνο και παλι καταπιαστηκε με το να τα βαλει στα ραφια ανα κατηγορια....

Τον προισταμενο του καταστηματος που παρακολουθουσε απο πολυ κοντα , κι ενω εγω εψαχνα κατι σε διπλανο ραφι, τον ακουω να λεει σε μια υπαλληλο

" πλακα πλακα , αν τον αφησουμε λιγο ακομα , θα μας ¨στρωσει¨ ολο το μαγαζι .Κοιτα τον , δεν σταματαει αν δεν τα βαλει ολα σε ταξη"

(εννοειται οτι αρπαζω αυτοματα την ευκαιρια και του λεω)

"Δεν μπορειτε να φανταστειτε ποσο καλος ειναι , απο ολα τα ραφια που περναμε και εντοπιζει σε λαθος θεση προιοντα, τα τακτοποιει αμεσως, το ματι του πιανει αυτα που εμεις δεν μπορουμε να δουμε με την πρωτη ματια..."

" Μπραβο , μπραβο , τι ακριβως εχει το παιδακι σας"

" Εχετε δει την ταινια Rainman ? ...κατι τετοιο , οχι ακριβως το ιδιο, μια μορφη ομως αυτης της ιδιαιτεροτητας που λεγεται αυτισμος "

.... και ως χαζοχαρουμενη(που γινομαι ενιοτε, ) αποχωρω απο το σουπερμαρκετ , εχοντας στο πισω μερος του μυαλου μου ανακαλυψει , ισως , μια πιθανη απασχοληση για τον Παυλο , δικαιουμαι καπου καπου να κανω κι εγω ονειρα....

" Αχ , κουραστηκαμε Παυλακη μου, κουβαλησαμε πολλα πραγματα τελικα ...και τί καλα που μολις μπαινω βλεπω στο προσφατα κατεστραμενο επιπλακι το μπουκαλακι σου...διψαω πολυ..."

Ο μικρος με το που αφηνω το μπουκαλακι με το νερο , τρεχει να το γεμισει και να το τοποθετησει στη θεση του, ακριβως στο ιδιο σημειο . Και εκεινη τη στιγμη ειναι που παρατηρω το χωρο καλυτερα και συνειδητοποιω οτι τα μπουκαλακια με το νερο που βρισκονται διασπαρτα σε ολο το σαλονι , γεμιζουν αυτοματα μολις αδειασουν.
Δεν ξερω γιατι δεν το ειχα συνδεσει τοσες μερες ,δεν κυκλοφορει μονο με το μπουκαλακι που χρησιμοποιει αλλα εχει βαλει μπουκαλια σε ολο το σπιτι και σε ολους τους χωρους.

6 στην κουζινα, 5 στο σαλονι , 2 στο γραφειο του και αλλα 2 στο γραφειο των μικρων, και το καλυτερο, ενα μπουκαλακι στον διαδρομο γυμναστικης-που μπορει να μην τον χρησιμοποιω βεβαια αλλα το μπουκαλακι μου-υπονοουμενο ισως του γιου οτι πρεπει να αρχισω γυμναστικη- με περιμενει να το παρω αποφαση...

...Μα, τί μου θυμιζει , τί μου θυμιζει αυτο το σκηνικο, νερο παντου, και ο Π. να κυκλοφορει αναμεσα του....Α ναι! μου θυμισε μια ταινια με τον Μελ Γκιψον , με κατι εξωγηινους ,και αυτον να μενει σε ενα αγροτοσπιτο περιτριγυρισμενο απο καλαμποκιες. Ο πρωταγωνιστης ειχε δυο παιδια, εναν γιο και μια μικρη κορουλα η οποια ειχε την περιεργη συνηθεια να τοποθετει σε ολο το σπιτι ποτηρια , γεματα με νερο, παρα πολλα ποτηρια, που , οπως χαρακτηριστικα ειπε καποια στιγμη που ρωτηθηκε "τα ηθελε, για οταν θα τα χρειαζοταν".
Καποια στιγμη και μετα απο πολλες περιπετειες, οι εγωγηινοι πολιορκουν το σπιτι , μπαινουν μεσα και ενας απο αυτους προσπαθει να πλησιασει το μικρο κοριτσακι που βρισκεται στο κεντρο του σαλονιου , περιτριγυρισμενο απο αμετρητα ποτηρια με νερο...

Ο εξωγηινος δεν πλησιαζε γιατι φοβοταν το νερο, κατι που μολις το αντιληφθηκαν ο πατερας και η μικρη κορη, αρχισαν να το πετανε πανω στα ασχημουλικα τερατακια ,ανακαλυπτοντας ετσι το μυστικο οπλο που θα εσωζε τελικα τη γη......

χμ..... λες ?

μπα... μαλλον οχι



πι-ες

το ωραιοτερο κοπλιμεντο που ακουσα στη ζωη μου , ηταν οταν σχετικα προσφατα, καποιο πολυ σοβαρο ατομο μου ειπε " Ειστε μια αντισυμβατικη οικογενεια "

6 comments:

Anonymous said...

Αισιοδοξια!!
Ετσι αντιμετωπιζουμε την ζωη.
Βαζουμε μπροστα τα οπλα,τις ικανοτητες μας.Ανοιγουν δρομοι
ξαφνικα που δεν εχουμε σκεφτει...
Αυτα που δεν "το ΄χουμε"(ΑΚΟΜΗ)
τα χτιζουμε σιγα σιγα...
Τρεχουμε Μαραθωνιο
οχι σπριντ!!!!
Καλημερα
Γαρυφαλλια

Anonymous said...

Προχθες πηγα στο γνωστο μου βιβλιοπωλειο για να αγορασω ενα περιοδικο.Ηταν λιγο νωρις και οι κουτες με τα καινουρια τευχη,ηταν κλειστες στο κεντρο του μαγαζιου. Ρωταω τον ιδιοκτητη ανυπομονη 'αυτα θα τα ανοιξετε τωρα;' 'οοοχι'μου απανταει.'Αυτα θα τα ταχτοποιησει ο Γιαννης μολις ερθει' με υφος σαν να μου ελεγε οτι επρεπε να περιμενω τον διευθυντη.'ΟΚ ειπα θα ερθω αργοτερα' και εφυγα πολυ υπερηφανη για τον Γιαννη ,αλλα και για το αφεντικο του.Καλη ανασταση.Αννα.

Μαρια-Μαρια said...

Γαρυφαλλια ,αισιοδοξα, ναι, βεβαια οσο για τον Μαραθωνιο εχω καποιες αντιρρησεις μια και ο Μαραθωνιος εχει αρχη και τελος.

Ενω το "πακετο " του αυτισμου δεν εχει τελος. Το θεμα ειναι κατα ποσο το εχουμε συνειδητοποιησει αυτο.

Αννα , υποθετω οτι ο Γιαννης ειναι ατομο με ιδιαιτεροτητα. Στην δικη μου γειτονια υπαρχει ενα μικρο παιχνιδαδικο με ιδιαιτερα παιχνιδια ,συναρμολογουμενα ,αεροπλανακια και ελικοπτερα μοντελισμου κλπ. υπαρχει ενας υπαλληλος μεσα , σιγουρα αυτιστικος , το αφεντικο του οποιου του μιλαει πολυ αποτομα και προσβλητικα.
Δυο φορες που πηγα εκει για καποια δωρακια, ενιωσα πολυ ασχημα με την συμπεριφορα του αφεντικου , το οτι κρατηθηκα και δεν πλακωθηκαμε ειναι κατι που το εχω μετανιωσει και για αυτο χαιρομαι ιδιαιτερα για αυτο που μου λες.

Καλη Ανασταση και σε σενα και ολη την οικογενεια σου

athanasia said...

Ωραίο ποστ!

Καλό Πάσχα σε όλους μας! :)

Anonymous said...

Μαραθωνιος απο την αποψη χρονου...
Οσο για το τελος,εξελισομαστε συνεχως αλλιως βαλτονουμε,φυτοζωουμε,μαραζωνουμε.
Η μαθηση δεν εχει τελος οσο ζουμε
ουτε και για μας τους "κανονικους".Τα παιδια μας
αυτο που θελουν ειναι περισσοτερος χρονος.Σιγουρα κατανοουν και εχουν την ικανοτητα να μαθαινουν και να ξεδιπλωνωνται,απλα στους δικους τους ρυθμους με το δικο τους τροπο.
Παρε μια ανασα και ακολουθησε τον
ειναι ποιο ευκολο και λιγοτερο αγχωτικο και για αυτα και για εμας.
Καλο Πασχα
Γαρυφαλλια

mamma said...

Ανοιξιάτικο ήταν τούτο το ποστ και άνοιξε η καρδιά μου.

Καλή Ανάσταση σας εύχομαι και υγεία σε όλη την οικογενεία.
xxx