Tuesday, February 09, 2010

...μικρες ελπιδες, καπου εκει στο βαθος...




...Και αφου εσπασε ο,τι ηταν να σπασει, φαση που την περναει καθε 6 μηνες αν εχω πεσει μεσα στους υπολογισμους μου, τωρα ειναι πολυ ηρεμος και σε αντιθεση με το δεκαπενθημερο κλαματος, πολλες φορες γελαει εντονα ,ασταματητα και δειχνει να μην εχει και ορεξη να φαει....πραγμα που μου αρεσει γιατι εχει αδυνατισει λιγο , του ξαναμπηκαν παντελονια που πριν 3 μηνες δεν του εκαναν...

(....και θα τολμησω να πω κατι , πολυ συγκρατημενα, ο Π. οταν ηταν καλα , πριν την επιδεινωση, δεν ετρωγε πολυ ,δεν εκανε σαν λυσσασμενο σκυλι οταν εβλεπε ενα γλυκο σε αντιθεση με την μετεπειτα κατασταση.Σημερα το πρωι του εδωσα μια σοκοφρετα για να την βαλει στη τσαντα του, λογικα θα επρεπε να την ανοιξει και να την φαει εκεινη τη στιγμη, αυτος ομως δεν εδωσε σημασια, ουτε την εφαγε, ουτε την εβαλε στη τσαντα, σαν να μη του τραβουσε το ενδιαφερον....του την εδωσα φευγοντας , λεγοντας του οτι μπορει να τη φαει στο διαλειμμα αν θελει.)

Αλλαζει πολυ τελευταια και τολμω να πω οτι αυτο με ενθουσιαζει, ηταν για μεγαλο χρονικο διαστημα στασιμος......θα δουμε

No comments:

Πού να είχα και περίοδο ( εσύ και τα νεύρα σου )

         HOW TO SURVIVE AUTISM ..........1 Πριν από μερικές μέρες βγήκα με το αυτοκίνητο και τον Παύλο μαζί μου να ψάξω  να βρώ ένα ...