Tuesday, February 16, 2010

.....αδυνατον να χωρεσει μεσα σε 24 ωρες....


...Και το εννοω! Δεν βγαινει με τιποτα, οσο και να προσπαθω ,δεν βγαινει. Ολα αυτα που πρεπει να γινουν μεσα σε ενα 24ωρο και με τον καλυτερο προγραμματισμο, ειναι αδυνατον να γινουν γιατι υπαρχουν και τα εκτακτα.

...Και οταν βλεπεις οτι πρεπει να θεσεις προτεραιοτητες ακομα και σε αυτα που ειναι αδυνατον να μπουν σε δευτερη μοιρα, με ποια κριτηρια τις θετεις ? Την απαντηση δεν την ξερω , προσπαθω να τη βρω...

Καλη Σαρακοστη (και αν εχετε απαντησεις θα χαρω να τις διαβασω) .

10 comments:

Кроткая said...

επανατοποθέτηση των προτεραιτοτήτων?
επαναπροσδιορισμών των σημαντικών?

==================
Χτες είδα ένα εξαιρετικό animation που πιάνει και το asperger syndrom (αχ, ελπίζω να το ορθογράφησα σωστά!). Εξαιρετική ταινία, θα γράψω σίγουρα γι'αυτή, αλλά θέλω και να σου τη στείλω, γιατί δεν ξέρω αν θα έρθει στην Ελλάδα. :) Πιστεύω πως θα σου αρέσει πολύ.

Το πιο όμορφο σημείο ήταν πως ο πρωταγωνιστής με το σύνδρομο είπε σε κάποια φάση πως δεν θέλει να "γιατρευτεί", το σύνδρομο είναι στοιχείο της προσωπικότητάς του, θα ήταν σα να άλλαζε χρώμα ματιών. Δεν ξέρω πόσο αληθινή είναι η τοποθέτηση, αν ισχύει αυτό το πράγμα, άλλωστε, κινηματογράφος είναι. Αλλά ήταν πολύ όμορφο, ειδικά μέσα στο πλαίσιο της ταινίας!

================
Συγγνώμη για το ελαφρώς άσχετο σχόλιο!

mamma said...

Δεν ξέρω αν χωράει στο 24ωρο αλλά στον καρχαρία μια χαρά χώρεσε :)

Καλή Σαρακοστή!

Διόνα said...

Εγώ κάνω πολύ συχνά εκπτώσεις, το αφεντικό τρελάθηκε! Κόβω από τη μαγειρική, κόβω (πολύ!) από το σίδερο, από τα λοιπά οικοκυρικά, από τη δουλειά μου όσο μπορώ διακριτικά και μεταξύ μας, κόβω από το διάβασμά μου, ανάλογα τι κρίνω με συνοπτικές διαδικασίες ότι θα έχει μικρότερη επίπτωση τη συγκεκριμένη μέρα. Δεν χωράνε όλα αλλά και περισσότερες ώρες αν είχαμε δεν ξέρω αν θα κατάφερναν να χωρέσουν...

Πολύ ωραία η φωτό :)

An-Lu said...

Κόψε από τα επουσιώδη που μπορούν να γίνουν από άλλους ;-)

athanasia said...

Δύσκολο να πω γνώμη χωρίς να έχω καθαρή εικόνα για όλα όσα κάνεις μέσα στην ημέρα.

Αλλά συμφωνώ με την Διόνα ότι τα κλασικά της νοικοκυράς καλό είναι να κρατιούνται στο ελάχιστο (είτε με βοήθεια εξωτερική ή εσωτερική είτε, αλλιώς, με εφαρμογή του κανόνα "όσα βλέπει η πεθερά").

Επίσης, όσα μπορεί να κάνει και κανένας άλλος, καλό είναι να τα κάνει (συνυπολογίζονται και τα τέκνα, για ό,τι περνάει από το χέρι τους), δίκιο έχει η An-Lu. Πάντα υπάρχουν πράγματα που μπορεί να τα κάνει κάποιος άλλος, απλώς πέφτουμε στην παγίδα του "πού να μπλέκω να ζητώ, να εξηγώ, να διορθώνω κλπ" και μετά φορτωνόμαστε πολλά

Αυτά που, νομίζω, δεν πρέπει να κόβονται (για το καλό μας και για το καλό των δικών μας) είναι μερικές προσωπικές στιγμές, με ό,τι μας αρέσει και μας ευχαριστεί. Αλλιώς γινόμαστε μηχανάκια...

Μαρια-Μαρια said...

Κροτ , μερικες φορες δεν υπαρχει χρονος για απανατοποθετηση προτερειοτητων , πρεπει οι αποφασεις να παιρνονται με μεγαλη ταχυτητα .

Περιμενω να διαβασω για την ταινια που μου λες , Πες μου τον τιτλο να το ψαξω.

Αναφερεται μαλλον σε ατομο υψηλης λειτουργικοτητας ,οι καλες γενικα και ευκολες περιπτωσεις αυτιστικων .

mamma , πολλες φορες νιωθω οτι το δικο μου κεφαλι ειναι μεσα στον καρχαρια, ευτυχως ως τωρα ειναι στα ονειρα.(...και κυριολεκτω, -αν και ασχετο- καποτε εβλεπα εφιαλτες με καρχαριες ).

Διονα ,εκπτωσεις στα του σπιτιου γινονται συνεχως, απλα τα κανω ολα μαζεμενα σε μια μερα ...και ψοφαω απο την κουραση. Το μεγαλυτερο μου προβλημα ειναι οταν πρεπει την ιδια στιγμη να βρισκομαι σε δυο διαφορετικα μερη.....μεγας πανικος.

An-Lu εδωσες την απαντηση - κλειδι, ,"αναθεση ευθυνων" , πολυ σημαντικο ,οταν ομως δεν εχεις σε ποιον να αναθεσεις τις δουλειες, τις σημαντικες δουλειες, τοτε υπαρχει προβλημα.
Παντως αυτο ειναι το μονο που με σωζει, διαφορετικα δεν βγαινει.

Αθανασια, πραγματικα η αναθεση ευθυνων ειναι κατι πολυ ...ανακουφιστικο ,οπως και αυτο που λες για το οτι δεν θα πρεπει να δυσταζω να ζητω βοηθεια (ναι το κανω αυτο) , δεν ξερω , ισως εχει να κανει με το οτι δεν θελω να γινομαι βαρος , ισως με το γεγονος οτι με εχουν στο παρελθον αποθαρρυνει στο να το κανω....
Η ζωη ομως εκτος απο θαρρος , θελει και θρασος , σωστα?

mariannaki said...

Here I am (έχασα ολίγον επεισόδιο λόγω ασθένειας). Αν το πρόβλημα ήταν οι δουλειές του σπιτιού δεν θα το συζητούσαμε, είναι κάτι πιο ουσιώδες και νομίζω πως καταλαβαίνω. Τοέχεις ξαναδεί το έργο έτσι δεν είναι; Οπότε ξέρεις. Αυτή τη φορά δεν θα προσπαθήσεις να αναθέσεις ευθύνες απλώς -κατά την ταπεινή μου γνώμη- αλλά να τις απαιτήσεις.

athanasia said...

Αν θράσος είναι να το μην δυσκολευόμαστε να παραδεχτούμε εμπράκτως -στον εαυτό μας και στους άλλους- ότι δεν είμαστε από σίδερο, τότε ναι, θέλει θράσος η ζωή. :)

Кроткая said...

η ταινία λέγεται "Mary & Max@ και είναι νομίζω αυστραλέξικη.
(Τι χαζή, ξέχασα τον τίτλο!).

=========
Νομίζω πως η επανιεράρχιση των προετεραιοτήτων, όταν έχεις χρόνο να το σκεφτείς, με την λογική "κάνω αυτό που η πρώτη σκέψη μου λέει πως είναι το σημαντικο" όταν πρέπει να αποφασίσεις σε κλάσματα δευτερολέπτου είναι μια καλή τακτική.

Εγώ βέβαια δεν έχω παιδιά και ασχολούμαι όσο λιγότερο μπορώ με το νοικοκυριό και καθόλου με τη μαγειρική.


Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον είμαι η ντρόπη της τυπικής ελληνίδας νοικοκυράς!!

mariannaki said...

Αν είναι το MAry & Max, αρχίζει και προβάλλεται κ εδώ.