Monday, November 23, 2009

....σκληρα επαναλαμβανομενη

Ο Π. το τελευταιο διαστημα ειναι πολυ ησυχος αλλα ταυτοχρονα αρνητικος σε οτιδηποτε αφορα την εκπαιδευση του μεσα στο σπιτι , σημαδι οτι ισως στο θεμα αυτο να τον κουρασα οποτε σκεφτομαι να τον αφησω πιο χαλαρο για καποιες μερες και να δω μετα αν θα εχει διαφορά .

Η εμμονη με την καθαριοτητα-σκοτωμα μικροβιων δειχνει να φευγει , κραταω βεβαια μικρο καλαθι γιατι με την εξαπλωση της γριπης θα οργιασουν και παλι τα ΜΜΕ και οσο και να προσπαθω να μην βλεπει ειδησεις, αυτο δεν ειναι παντα εφικτο.

Δειχνει να κλεινεται στον εαυτο του και παλι, αρνειται να παει σινεμα, μολις αναφερουμε εκδρομες πεταγεται και λεει "οχι" , ενταξει , αυτα μια ερχονται μια φευγουν και δεν μπαινω πλεον στη διαδικασια να τα ψαχνω, τα αντιμετωπιζω πολυ αποστασιοποιημενα τωρα πια.

Αυτο που με απασχολει και με προβληματιζει ειναι οτι μαθησιακα ειναι στασιμος και δεν μπορω να καταλαβω τον λογο .Στο σπιτι βεβαια δεν τον πιεζω πολυ ,δεν νομιζω ομως να εχει καποια σχεση αυτο. Οπως και να εχει , σε αυτο εχω απογοητευτει.....

.....και δυο λογια για το μπλογκ.
Η αληθεια ειναι οτι το να γραφεις για κατι τοσο ιδιαιτερο ,δεν ειναι ευκολο, οι προσωπικες εμπειριες που αναβιωνονται κατα καποιο τροπο μεσω της γραφης, η σκληρη αυτοκριτικη που μπορει να αξιζει βεβαια αλλα ταυτοχρονα φθειρει ,με κανουν συχνα να απεχω. Και να αναρωτιεμαι, κυριως γιατι και μετα απο 3 χρονια , δεν εχω ακομα χαλαρωσει εδω μεσα και δεν ξερω πραγματικα αν θα προκυψει ποτε.......

7 comments:

Anonymous said...

Κάθε φορά που διαβάζω τα blogs της παρέας του αυτισμού, σκέφτομαι πόσο θα με είχαν βοηθήσει αν υπήρχαν 13 χρόνια πριν, όταν έγινε η διάγνωση του αυτισμού για την κόρη μου. Πίστεψέ με δεν ήταν μόνο η έλλειψη βιβλιογραφίας. Όσο και να διαβάζεις τη θεωρία, η πράξη είναι αυτή που δίνει λύσεις. Και η πράξη αυτή για όλες εσάς που γράφετε για θέματα τόσο προσωπικά είναι σίγουρο ότι λειτουργεί θεραπευτικά. Γυρίζοντας πάλι 13 χρόνια πίσω, οι συζητήσεις αυτές ήταν ταμπού στο ευρύ κοινό και μόνο στα κέντρα αποθεραπείας-αποκατάστασης έβρισκες ανθρώπους που είχαν να μοιραστούν μαζί σου. Εν ολίγοις μην "πέφτεις" συναισθηματικά΄. Αντίθετα διατήρησε την ανεβαστική σου διάθεση γιατί αξίζει!!
Βίκη Δ.

mamma said...

"...η σκληρη αυτοκριτικη που μπορει να αξιζει βεβαια αλλα ταυτοχρονα φθειρει, με κανουν συχνα να απεχω"

Νομίζω πως θα έπρεπε να γράψεις "η σκληρή αυτοκριτική που, παρόλο που δεν μου αξίζει, ποτέ δεν την αποφεύγω και τελικά φθείρει τόσο που με κανουν συχνα να απεχω"

Кроткая said...

να γράφεις όποτε θες, αλλά να ξέρεις πως υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται πολύ για όσα γράφεις. Και όχι μόνο το "περιορισμένο ενδιαφερόμενο" κοινό.

Μαρια-Μαρια said...

Βικη ,εχει μεγαλη διαφορα να διαβαζεις τις εμπειριες των αλλων, απο το να γραφεις τα δικα σου εσωψυχα . Και περισσοτερο οταν προκειται για σκληρες καταστασεις .....

Εγω εγραφα ανεκαθεν , δεν ξεκινησα απο τη μερα που αρχισα το μπλογκ , το περιεργο και αυτο που δεν μπορω να ξεπερασω ειναι οτι γραφω πολυ συγκρατημενα εδω μεσα(μα παρα πολυ) και μου την εχει δωσει που δεν μπορω να χαλαρωσω.

Ειτε λοιπον που θα το απογειωσω το μπλογκ , ειτε που θα το καψω (κατι ενδιαμεσο για την ωρα δεν βλεπω)

mamma ,η σκληρη αυτοκριτικη μου αξιζει αλλα να ξερεις οτι για να φτασω στο σημειο να τα λεω , εχω ηδη επανορθωσει

κροτ, μακαρι να υπαρχει κοσμος οπως λες, (παντα ειχα την απορια για το ποιος με διαβαζει ...και μαλλον θα παραμεινει απορια)

athanasia said...

Πρώτον, να μην απογοητεύεσαι, γιατί το ξέρεις και μόνη σου ότι η πρόοδος δεν είναι πάντα σταθερή, συχνά ακολουθεί μια περίοδο εκνευριστικής στασιμότητας.

Δεύτερον, ό,τι σε φθείρει μοιράσου το, περιορίζεται κι η φθορά έτσι...

Καλημέρα, λέω εγώ. :)

VASILIKI said...

Προτείνω να το κρατήσεις, να αναφέρεσαι στην πρόοδο ή τη στασιμότητα της κατάστασης του παιδιού και να κάνεις τα ξεσπάσματά σου.
Πιστεύω ότι κάτι κερδίζεις...
Το κεφάλι ψηλά γιατί η ζωή έχει πολλά σκαμπανεβάσματα!

Αλήθεια, την περίπτωση θεραπείας με βλαστοκύτταρα την ψάξατε καθόλου;
Υπάρχει κάτι νεότερο;

Μαρια-Μαρια said...

Αθανασια, πλεον δεν εχω χρονο να ασχολουμαι πολυ με τον Π. υπαρχουν μερες που λογω του διαβασματος των διδυμων ,δεν ασχολουμαι καθολοθ με τον Π.

Πρεπει να βρω ισορροπιες, αυτο ειναι το μονο σιγουρο.

Βασιλικη , δεν μπορω να βαλω ενα προγραμμα για το τι θα γραφω, απλα ελπιζω να βρω τον εαυτο μου εδω μεσα καποια στιγμη......