Monday, October 12, 2009

η λογικη του παραλόγου

Η αληθεια ειναι οτι δεν καταλαβα αμεσως περι τινος επροκειτο, ειχα μεινει για καποιο διαστημα μετεωση ,να προσπαθω να μαντεψω....


Πριν μερικες μερες ενημερωθηκα απο την διευθυνση του σχολειου οτι ο Π. ...δεν θα μπορεσει να κρατησει τη σημαια στην παρελαση της 28ης Οκτωβριου.
Ο Π. να κρατησει την σημαια? αυτο ακουγεται εξωφρενικα παραλογο με την πρωτη ματια, αλλα και παλι απο την αλλη ,μια και περυσι η ( εικονικη) βαθμολογια που του εβαλε ο δασκαλος ηταν 10 (αριστα) σε ολα τα μαθηματα απο το πρωτο τριμηνο, δειχνει με βαση τον νομο οτι το τεκνο μου ειναι ο αριστουχος του σχολειου και λογικα θα επρεπε να κρατησει τη σημαια.

Παραλογο το θεωρω βεβαια αυτο γιατι δεν ειναι δικαιο για τα υπολοιπα παιδια της ταξης, δηλ, ποτε δεν θα ειχα την αξιωση να γινει ο Π. σημαιοφορος ,ομως, μελετωντας το ιδιο θεμα λιγο πιο ρομαντικα και βασει του οτι και ο Π. ειναι κανονικος μαθητης του σχολειου, ισως και να ηταν - εστω και κατ΄ εξαιρεση - μια αναγνωριση της διαφορετικοτητας .

Φανταζεστε να θεσπιζονταν ενας νομος που να ελεγε πχ. οτι μια φορα στα 5 χρονια , να κρατα την σημαια στην παρελαση κανονικων σχολειων , ενα "διαφορετικο "παιδι ?

Anyway .....

9 comments:

athanasia said...

Bρήκες άνθρωπο, εμένα δηλαδή, που βρίσκει τις παρελάσεις ό,τι πιο αναχρονιστικά στρατιωτικό εφευρέθηκε για τα παιδιά του σχολείου: Όλες οι προσωπικότητες ισοπεδωμένες σ' ένα ομοιόμορφο μονοκόμματο βήμα... Νομίζω, δια νόμου έπρεπε απλώς να σταματήσουν οι μαθητικές παρελάσεις. Δεν εκπαιδεύουμε στρατιώτες, ανθρώπους εκπαιδεύουμε.

Παρέλαση για μένα είναι το συχνά αδέξιο (και μη εικονικό) αριστούχο που αίρει την σημαία σαν σταυρό του μαρτυρίου (ή σαν "απόδειξη" της -μαθησιακής- υπεροχής του) ενώ παραδίπλα βαδίζουν κατά σειρά ύψους ευσταλή ή λιγότερο ευσταλή(και άνετα, άνευ σημαίας) τα μη αριστούχα της τάξης, με τα πιο κοντά παιδιά στην τελευταία σειρά ν' αγωνίζονται να προλάβουν τα ψηλότερα. Με όλους εμάς να παρατηρούμε εν είδει καλλιστείων ποιός/ποιά είχε το καλύτερο βήμα και το καλύτερο παράστημα κι αν κρατούσε καλά τη σημαία ο σημαιοφόρος. Λες κι αυτό είναι το ζητούμενο του σχολείου...

Και, όχι, δεν νομίζω ότι έτσι αναδεικνύεται η διαφορετικότητα. Αναδεικνύεται όταν ένα παιδί διαφορετικό ζει και κινείται δίπλα μας και όλοι οι άλλοι φερόμαστε όπως σε οποιοδήποτε άλλο παιδί: ούτε φοβισμένα ούτε υπερβολικά "ευγενικά".

Κουμπώνομαι μ' αυτούς που χειροκροτούν μ' ενθουσιασμό τους ανάπηρους και παντός είδους διαφορετικούς (π.χ. στις αθλητικές οργανώσεις ή στις παρελάσεις. "για δες, τα κατάφερε ο καϋμένος") αλλά τους αποφεύγουν παντού αλλού στην καθημερινότητα...

emma said...

out of interest
http://www.athensnews.gr/articles/13359/10/10/2009/3141

emma said...

ps, συμφωνω με την Αθανασια, αν και ο Δημητρης συμμετεχε στη παρελαση προ περσυ γιατι για μενα φαινεται να ειναι ενα κομματι της Ελληνικης κουλτουρας.

Αλλα να βλεπω οτι πριν απο μονο 10χρονια απογορευαται η συμμετοχη για μαθητες με αναπηρια ειναι απιστευτο.

emma said...

http://www.athensnews.gr/articles/13359/10/10/2009/3141
3rd time lucky?
αν δεν δουλευει το λινκ ειναι και στο βλογ μου

Anonymous said...

Όταν η Δήμητρα η κόρη μου ήταν στην ΣΤ' δημοτικού εκλέχτηκε παραστάτης για ην παρέλαση της 28ης σε σύνολο 20 μαθητών, εκ των οποίων οι 4 εξερούνταν λόγω συμπεριφοράς, οι 2 παραστάτες ήταν σούπερ άριστοι κι ως εκ τούτου 20-4-2=14. Από αυτούς 5+5=10 οι παραστάτες για τις δύο παρελάσεις (& 25η Μαρτίου) και 2+2 τα παιδιά που κάνουν κατάθεση στεφάνου στις δύο παρελάσεις. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι όλοι συμμετείχαν και η κλήρωση απλά καθόριζε σε ποιά παρέλαση. Και όμως μητέρα η οποία μάλιστα έχει μία κόρη από πρώτο γάμο που πηγαίνει σε ειδικό σχολείο και δύο κόρες από τον τωρινό γάμο που η μεγάλη είναι συμμαθήτρια της κόρης μου, το έκανε θέμα στον Δ/ντή του σχολείου (χωρίς βέβαια να ξέρει ότι τα κουκιά είναι μετρημένα).
Επομένως θεωρώ ότι ο Δ/ντής μάλλον σε προφύλαξε από το να συγχιστείς έως και να στενοχωρηθείς.
Βίκη Δ.

mamma said...

Θα συμφωνήσω 100% με την τελευταία πρόταση της Αθανασία. Κι αυτό γιατί ο γιός μου θα λάβει μέρος στην παρέλαση φέτος και είναι ενθουσιασμένος.

Ιωάννα said...

Και εγώ δεν είμαι των παρελάσεων, και από ότι θυμάμαι ούτε ως παιδί μου άρεσαν. Πολύ κρύο, άβολο το καλσόν. Με ''χτύπαγαν'' και τα παπούτσια. Αν χάναμε το βήμα, το σίγουρο ήταν οτι θα αντιγράφαμε τον λάθος. Σαν ξεκάφωρτα πέταλα, πηγαίναμε τότε, και έτσι συνεχίζουν να πηγαίνουν όλα τα παιδάκια και τώρα. Οι γονείς μόνο χαίρονται και όσα παιδάκια έχουν πορωθεί από άλλους πορωμένους.

Αλλά αφού η παρέλαση γίνεται και στα σχολεία, και αφού ο Παύλος έχει τα περισσότερα Α (άσχετα αν του πρέπουν ή όχι-γιατί ποιός από τα άλλα παιδιά, παίρνει όσα του πρέπουν και μόνο όταν του πρέπουν;), λέω Μαρία μου, οτι έπρεπε δικαιωματικά να πάρει τη σημαία. Θα έλεγα να το απαιτήσεις. Δεν είναι δυνατόν να επιτρέπουμε τέτοιου είδους ρατσιστικές διακρίσεις! Πρέπει να ενημερωθεί ο κόσμος για αυτή την αδικία. Μόνο το Μπλογκ δεν αρκεί...Δεν νομίζεις οτι πρέπει να φωνάξουμε και τα κανάλια;

Μαρια-Μαρια said...

Η αληθεια ειναι οτι ο Π. δεν θα υπηρχε περιπτωση να ηθελε να συμμετασχει στην παρελαση, μονο αν αντι για την γαλανολευκη , κρατουσε ενα λαβαρο που να απεικονιζε καποιο κυνηγι δεινοσαυρων .

Με αφορμη ομως αυτο , το μυαλο μου πηγε σε ολα αυτα που αναφερει η Αθανασια, στα "καημενα" τα παιδακια που βρισκονται στην τελευταια σειρα και προσπαθουν τρεχοντας να φτασουν τα ψηλοκάβαλα που προπορευονται, τα καημενα τα αλλοδαπακια που αριστευουν και ανεχονται την διαμαχη με τους εθνικιστες γονεις ελληνοπουλων που αντιδρουσαν(και αντιδρουν) για την παρελαση και την σημαια, τον Κυμ πουροπουλο ,που,αν και δεν περπαταει ,αν και δεν μπορει να κρατησει την σημαια ,εσπασε το στερεοτυπο του σωστου "βαδην" .Τα καημενα τα κοριτσακια επισης που πρεπει να δειξουν οτι ειναι πενταμορφες και να διαγωνιστουν στο ποια θα φορεσει πιο κοντη φουστα και θα φανει περισσοτερο το ντεκολτε της.

Βικη μου, οσο για την περιπτωση της κακεντρεχους μητερας της συμμαθητριας της κορης σου, μια και εχει και η ιδια παιδια με ειδικες αναγκες, αυτο που βγαζει ειναι ενα ξεσπασμα - εκδικηση σε κατι που αυτη βιωσε απο καπου αλλου και στην περιπτωση της κορης σου προσπαθησε να παρει την εκδικηση της"ρεφατοντας" ταπληγωμενα της συναισθηματα

The Gasbird Familly said...

Για μένα το σημαντικό είναι ότι δεν στεναχωρέθηκε ο Π. Τα δικά μου πχ, ψοφάνε για παρέλαση , γιορτή , ποίημα , χειροκρότημα.Αφού το θέλουν και το χαίρονται λοιπόν δε θ'αφήσω κανέναν να τους το χαλάσει έστω κι αν εγώ δεν ενθουσιάζομαι.