Wednesday, May 13, 2009

....αναγκη για συντροφια

.......Αν και ολοι , μα ολοι οσοι ασχολουνται με το τεκνο μου λενε οτι πηγαινει απο το καλο στο καλυτερο (σε αντιθεση με οτι συνεβαινε τετοια εποχη τα προηγουμενα 3 χρονια), εμενα προσωπικα που τον ξερω καλυτερα απο καθε αλλο, κατι δεν μου καθεται καλα.

Τον εχω δει χωρις λογο να σιγοκλαιει μερικες φορες και χθες που τον πετυχα ετοιμο να βαλει τα κλαματα, ρωτωντας τον μου ειπε " δεν εχω κανεναν μαμακα" .

.....Και απο οτι καταλαβα , αφορουσε φιλους, παρεες, τον ρωτησα για τα αδερφια του ,αν ειναι φιλοι του και μου ειπε κλαιγοντας "ειναι φιλοι μου μαμακα".

.......Αυτα , ειναι απο τα πραγματα που δεν ξερω πως να χειριστω.....η αληθεια ειναι οτι δεν εχει κανεναν φιλο, το οτι το νιωθει ομως αυτο ειναι κατι καινουργιο που , αν και δειχνει προοδο, ειναι ταυτοχρονα κατι που με προβληματιζει πολυ

9 comments:

mariannaki said...

Καλημέρα φιλενάδα. Πολύ λογικά και ανθρώπινα είναι αυτά όλα και σίγουρα είναι καλό που δείχνει τέτοια αλλάγή το παιδί. Ο Κυριάκος όταν ήταν στις μοναξιές της περιπέτειάς του μου είχε πει "Αφού δεν πατάει κανείς σπίτι μας πια για να παίξει μαζί μου, και αδερφάκι δεν έχω, μήπως να μου παίρνατε ένα ζωάκι;"
Δεν ξέρω πόσα προβλήματα θα προκαλούσε το να έχετε ένα ζωάκι στο σπίτι, έστω καναρίνι, ξέρω κ εγώ. Σίγουρα δεν αναπληρώνει το κενό της ανθρώπινης παρέας αλλά ψυχολογικά θα του έκανε καλό λες;

athanasia said...

Καλημέρα Μαράκι.

Είναι πρόοδος! Κι από την άλλη, καταλαβαίνω τον δικό σου προβληματισμό.

Η ιδέα της Μαριάννας είναι καλή (τα ζωάκια είναι και "κράχτες", πέρα από την συντροφιά που δίνουν τα ίδια).

Αλλά ίσως θα μπορούσες να δεις κι αν υπάρχει κάποιο παιδί στα μαθήματα που πηγαίνετε με το οποίο θα μπορούσε να συναντιέται κι εκτός μαθημάτων. Τα δίδυμα έχουν το ένα το άλλο κι επιπλέον έχουν άλλη ευχέρεια να κάνουν παρέες.

:)

Μαρια-Μαρια said...

Μαριαννα, για ενα αυτιστικο το να νιωθει οτι ειναι ...διαφορετικο , ειναι μια μεγαλη μεταβαση.Δεν ξερω ακομα αν το καταλαβαινει, οταν τον ρωτησα "γιατι λες οτι δεν εχεις κανεναν," μου απαντησε "δεν ξερω".

Εχουμε ενα μικρο ενυδρειο στο σπιτι με 3 χρυσοψαρα και σχεδον καθημερινα πηγαινει , καθεται μερικα λεπτα μπροστα του και χαζευει τα ψαρακια.Στο παρελθον ειχαμε παπαγαλακια, χελωνακια, χαμστερακια, καναρινια, δεν του αρεσει να τα ακουμπαει, μονο λιγο να τα παρατηρει.

Τους σκυλους τους φοβαται , στην πολυκατοικια υπαρχουν 3 σκυλια και

καθε φορα που ανοιγω την εξωπορτα , περιμενει να δει αν ειναι καποιο σκυλι που κατεβαινει.Μονο οταν συγουρευτει οτι δεν υπαρχουν σκυλια στους κοινοχρηστους χωρους, βγαινει απο το διαμερισμα...
Τα διδυμα με παρακαλανε καθημερινα να παρουμε σκυλο ομως , δεν αναλαμβανω ΚΑΝΕΝΑ ζωο που δεν ζει σε κλουβι.

Αθανασια, απο οσο ξερω δεν υπαρχει καποιο παιδι που να μπορουσε ο Π να ταιριαξει, για να μπορουσε να βρει καποια παρεα, θα επρεπε να εχουν κοινα ενδιαφεροντα, για αυτα δηλαδη που του αρεσει να μιλαει , προιστορικα
πλασματα, ζωα του βυθου , φυσικα φαινομενα κλπ.

emma said...

Στο παρκο περιβολλαντας (Α Τριτσης) κοντα μας θυμαμαι παλια υπαρξε ενα προγραμμα για τα παιδια να μαθουνε για το..περιβαλλον. Δεν ξερω αν γινεται ακομα η για τι ηλικια παιδια, αλλα ισως κατι παρομοιο με τα ενδιαφεροντα του Π υπαρχει?

Ολα λογια ειμαι, γιατι αυτα πρεπει να κανω και για τον Δ αλλα στη πραξι δεν κανω τιποτα:-(

Ιωάννα said...

Μαρία, το Πάρκο Τρίτση που λέει η Εμμα υπάρχει ακόμη. Λίμνες , Ψαράκια, πάπιες, διάφορα πουλιά υπάρχουν. Για το πρόγραμμα που αναφέρει δεν ξέρω.

Τα σκυλιά στην πολυκατοικία σου ενδεχομένως να είναι μεγαλόσωμα, τι θα έλεγες για κουτάβι; Ανάλογα με τον χαρακτήρα του παιδιού-ων, μπορείς να βρεις τη ράτσα που του ταιριάζει.
Αν θέλεις να αποφύγεις τις απαραίτητες βόλτες στα πάρκα, τι θα έλεγες για ένα μικρό γατάκι; Είναι πολύ καθαρά ζωάκια και αν είναι εμβολιασμένα και με αντιπαρασιτικό λουράκι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για την υγεία. Απεναντίας γίνονται πολύ καλοί σύντροφοι και η επαφή μαζί τους, (με την γούνα τους) έχει ευεργετικά αποτελέσματα. Συμβουλή: Επέλεξε κοντότριχο γατάκι γιατί με τα μακρύτριχα θα βαρεθείς να μαζεύεις τρίχες. Επίσης πριν αποφασίσεις για οποιοδήποτε ζωάκι να είσαι πεποισμένη οτι και αυτό το καϋμένο θα παραμείνει αρτιμελές.
Γιατί δεν κάνεις ένα dinosaurus πάρτι και να καλέσεις κάποια παιδάκια από την τάξη του ή την γειτονιά; Ισως έτσι δουν με άλλο μάτι το θέμα, αν σκάρωνες και ένα παιχνίδι με τεστ γνώσεων ή για το πιο σπάνιο ζώο και έβαζες και κάποιο έπαθλο; Μπορείς να δημιουργήσεις έτσι κάποια γέφυρα και να βρεθεί η χρυσή τομή και για αμφότερες τις πλευρές.
Το οτι καταλαβαίνει οτι υπάρχει κάποια διαφορετικότητα είναι όντως καλό, αλλά είναι και δίκοπο μαχαίρι. Κάποιες μελαγχολίες θα τις έχει, ειδικά όταν θα πλησιάζει στην εφηβεία.

Anonymous said...

Εγώ λαχταράω τη στιγμή που θα δω το γιο μου να προβληματίζεται που δεν έχει φίλους. Βέβαια αυτό σημαίνει αυτόματα ότι θα νιώθει άσχημα. Επίσης πρέπει να παραδεχτώ πως ποτέ δε δείχνει να έχει ανάγκη από συντροφιά αλλά και δεν καταφέρνει να βρει τρόπο να ασχοληθεί με τα άλλα παιδιά όταν είναι στο σπίτι μας. Παρατηρώ ότι παίζει το καθένα χώρια.
Θεωρώ λοιπόν ευχάριστα νέα τα δικά σας αν και είναι λογικός ο προβληματισμός σου.
Χριστίνα

λυγερη said...

Εμένα η κόρη μου ,μού είπε κάποτε όταν την είδα βουρκωμένη και την ρώτησα: " Γιατί ,τι έχεις Μαράκι μου;" απάντηση: " Είμαι μόνη μου"
--Μα πως είσαι μόνη σου, μαζί δεν είμαστε;
---Δεν μου φτάνεις !!!

Αυτή της η απάντηση έφερε μια μεγάλη ανατροπή μέσα μου για το σχέδιο ζωής που χρόνια πάλευα να της εξασφαλίσω και τελικά στην πορεία απεδείχθη σοφή.
Τώρα δεν είναι "μόνη της" και είναι ευτυχής....
Σας σκέπτομαι όλους με αγάπη
http://ligery.pblogs.gr

Μαρια-Μαρια said...

Emma
μεχρι και περυσι ειχαμε τρελαθει να τρεχουμε σε βουνα και λαγκαδια, μουσεια ,παρκα, κλπ,εμμεσως καπου εχεις πιασει κατι πολυ συμαντικο, τελευταια εχει μεινει πολυ κλεισμενος , στο σπιτι και στον εαυτο του ....και πλακα -πλακα μου εδειξες και τι ισως να φταιει.....(γιατι ενιοτε ειναι κι εγω αυτιστικη...)

Ιωαννα μου, μη ξαναπεις για σκυλο , please ,οτι τιποτε αλλο , αφορμη θελει ο αντρας μου να κουβαλησει κανυνα κουταβι και να παω μετα με σθνοπτικες διαδικασιες στο Δαφνι....
Δεν εχω κουραγιο να αναλαβω και σκυλο .

Χριστινα
ακομα δεν ειμαι σιγουρη οτι εννοουσε φιλο , προσπαθω να καταλαβω ρωτωντας τον καπου καπου, ομως ως τωρα δεν καταφερα τιποτα.

Λυγερη
συγκλονιστικο αυτο που σου ειπε η Μαρια, πολυ συνειδητοποιημενο το βρισκω, ο Π. πιστευω οτι βρισκεται σε μεταβατικο σταδιο και νιωθω οτι ολο αυτο καπου οδηγει.Περιμενω λοιπον τις εξελιξεις .

Χριστινα

Μαρια-Μαρια said...

Θα προσπαθησω τις επομενες μερες να γραψω το ιστορικο του Π.ειναι πολυ ενδιαφερον και υπαρχουν πολλα που δεν καταφερε κανενας γιατρος να μου απαντησει, ...