Sunday, March 22, 2009

.....να γνωριζεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ αυτοπροσωπως.

( το κειμενο που ακολουθει συνεχιζει απο το σημειο που τελειωσε το πρωτο μερος, με τιτλο "Γερα, με τσαμπουκα".Υπαρχει διπλα στα περιεχομενα)


ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ (μερος δευτερο)




...Αφου λοιπον τελειωσαμε με παρα πολλα προβληματα την Πρωτη Δημοτικου και αφου ειχαμε εξαντλησει ολα τα αποθεματα υπομονης και ειχαμε πεισθει οτι θα μεινουμε στο ιδιο σχολειο με την ελπιδα οτι θα αλλαζαμε δασκαλα, εφτασε με πολυ βασανιστικο τροπο η μερα του αγιασμου , το σχολικο ετος 2005-2006 και, αν και εχει περασει τοσος καιρος, θυμαμαι πολυ εντονα , με τι καταιγισμο συναισθηματων περιμενα να ακουσω απο τον διευθυντη του σχολειου το ονομα του εκπαιδευτικου που θα ειχε το τμημα του Παυλου.

-- " Το Β1 θα το εχει για φετος η κυρια ΒΙΚΗ Κ. "

Στο ακουσμα αυτου του ονοματος δεν ειχα καμια αντιδραση, δεν ηταν καποια απο τις δασκαλες που γνωριζα,χαιρομουν παρολα αυτα παρα πολυ γιατι η προηγουμενη δασκαλα ειχε πολυ ευγενικα εξαφανιστει απο προσωπου γης.
Αρχισα να ρωταω αλλες μαμαδες για το ποια ηταν αυτη η κυρια Βικη , και προσπαθουσα μεσα σε καμια 20αρια εκπαιδευτικους , να δω σε ενα προσωπο ,τα ματια που θα κοιταζαν το δικο μου παιδι καθημερινα και ....ειτε θα ανοιγαν , ειτε θα εκοβαν τα φτερα του.

......Το χαμογελο της ηταν σχεδον μονιμο και η ηρεμια που εβγαζε το προσωπο της με αγγιξαν απο τη πρωτη στιγμη.Αρχισα να ρωταω παλιες μαναδες για το αν ηξεραν να μου πουν λεπτομεριες για την κυρια Βικη.Οι πληροφοριες που λαμβανα ηταν απροσμενα αισιοδοξες.Απο ολους οσους ρωτησα εβγαινε αυθορμητα ο θαυμασμος και ο σεβασμος στο ονομα της. Ακουγα τα καλυτερα, ομως εχοντας περασει ενα ολοκληρο χρονο -σκετο μαρτυριο με την προηγουμενη δασκαλα, περιμενα να δω και να γνωρισω στην πραξη , τις ικανοτητες αυτης της Δασκαλας , που στο ονομα της, ηλπιζα να δω το ατομο που θα φερεται στο παιδι μου με σεβασμο.

Η κυρια Βικη παρελαβε ενα τμημα οπου ολα τα παιδια κοροιδευαν , ειρωνευοντταν, εφτυναν,καποια αλλα χτυπουσαν τον Παυλο. ...Και δεν εφταιγαν τα παιδια, η προηγουμενη δασκαλα αποκαλουσε τον Παυλο "βλακα" ,τον ειρωνευοταν μεσα στην ταξη εντονα και ως επακολουθο , αυτη την συμπεριφορα αντεγραφαν και τα υπολοιπα παιδια της ταξης.
Μεσα σε δυο μηνες η δασκαλα αυτη "τους εκοψε το βηχα" ,σιγα-σιγα περασε στην ταξη της τον σεβασμο στην διαφορετικοτητα, εκανε τα παιδια του τμηματος να φερονται στον Παυλο σαν να ηταν κανονικο παιδι και τους διδαξε με τροπο μοναδικο, αναλυοντας τους το σωστο και το λαθος, την αναγκη του ανθρωπου να βοηθαει τον συνανθρωπο, ειδικα αυτον , που για καποιο λογο δεν γεννηθηκε σαν και αυτα.
Με τον καιρο , οι συμμαθητες του Παυλου του φερονταν ολο και καλυτερα. Στην συνεχεια , η κυρια Βικη βρεθηκε αντιμετωπη με την μεγαλη επιδεινωση του , που , απο ενα παιδι ΥΛΑ , μεταμορφωθηκε σε ενα παιδι πολυ δυσκολο για ενα διαστημα , με συμπεριφορα καθαρα αυτιστικη . Ο Π. για καποιους μηνες δυσκολεψε πολυ την νεα του δασκαλα, αυτη ομως, μη χανοντας ποτε την πιστη της για το παιδι, κρατηθηκε στο υψος της, τον βοηθησε οσο κανεις αλλος και τα εβαλε και με ολους οσους εκεινη την εποχη ηθελαν να τον διωξουν απο το σχολειο.....λογω της αλλαγης του στην συμπεριφορα.Δυσκολες εποχες....για το παιδι , για μενα , κυριως ομως για την κυρια Βικη, που , σε αντιθεση με ολα τα προγνωστικα, καταφερε να χειριστει τον Π. και ολους οσους ειχαν επηρεαστει απο την επιδεινωση του παιδιου.

Οσο κι αν φαινεται περιεργο , μου ειναι πολυ δυσκολο να γραψω αυτο το κειμενο, δεν εχει να κανει με οσα μεταφερω εδω μεσα, αλλα με ολα οσα δεν εχω το κουραγιο και τη ψυχικη δυναμη να σας πω. Το μεγαλειο αυτης της γυναικας -εκπαιδευτικου δεν μπορει να οριοθετηθει μεσα σε λιγες γραμμες και σιγουρα δεν αφορα μονο τον Παυλο.
Περυσι, οταν ο Π ηταν στην Τεταρτη δημοτικου, στη μεση της σχολικης χρονιας , η κυρια Βικη δεχτηκε στην ταξη της ενα νεοφερμενο παιδι απο το παρακειμενο "Ιδρυμα" , το οποιο αν και 12 ετων, δεν γνωριζε ουτε να γραφει ουτε να διαβαζει. Η δασκαλα αυτη , μεσα σε μικρο χρονικο διαστημα και ενω ταυτοχρονα εκανε μαθημα σε μια ολοκληρη ταξη, καταφερε να κανει αυτο το παιδακι να διαβαζει και να γραφει και ταυτοχρονα ειχε και τα αποθεματα χρονου να ασχολειται και με τον γιο μου . Θα μπορουσα να αναφερω και αλλα περιστατικα που ομως κωλυομαι για ευνοητους λογους. Η αποψη που εχουν γενικοτερα οι γονεις για την κυρια Βικη ειναι οτι ειναι ενα λαχειο , που σε οποιον του κληρωθει, θα ευγνωνομει που ελαχε μπροστα του.

Μεσα στην αφανεια και στην ανωνυμια ενος τυπικου δημοτικου σχολειου, η κυρια Βικη παραδιδει μαθηματα αξιοπρεπειας , ανθρωπιας, ανεβαζει το επιπεδο στην μαθητρικη ζωη καθε τυπικου παιδιου και ανοιγει με μαγικο τροπο τα φτερα καθε "διαφορετικου" παιδιου που ειχε την τυχη να την συναντησει. Αν εξαιρεσουμε εμας , την οικογενεια του, η κυρια Βικη ειναι ο ανθρωπος-σταθμος στη ζωη του Παυλου και χωρις να ειναι υπερβολη αυτο που θα πω , στα ματια μου,

ειναι η επιτομη αυτου που αποκαλουμε

Πολιτισμο

στη χωρα μας .

Ενας υπεροχος ανθρωπος, ο ιδιος ο Πολιτισμος και ειναι μεγαλη μου τιμη .

10 comments:

Maria-Maria said...

....ολοι εμεις οι γονεις , κανουμε απλως τα αυτονοητα.Ολοι εσεις οι εκπαιδευτικοι και οι απλοι συνανθρωποι.....κανετε την διαφορά.

mamma said...

Με συγκίνησε βαθιά αυτό το κείμενο. Η δασκάλα του Παύλου είναι αυτό που ψάχνουμε όλοι να βρούμε, Άνθρωπος. Τυχερός ο γιός σου τυχεροί κι εσείς, η οικογένειά του, που την συναντήσατε στο δρόμο σας.

Anonymous said...

Πράγματι, αυτό που λέει η mamma νομίζω ότι είναι η αιτία. Η ανθρωπιά. Το να μπορεί κάποιος να έρθει στη θέση σου και να σκεφτεί τι χρειάζεται ένα ιδιαίτερο παιδί και πως θα ένιωθε αν ήταν ο ίδιος γονιός του. Αν όλοι οι μαθητές χρειάζονται αγάπη και υπομονή, ένας ιδιαίτερος μαθητής χρειάζεται μεγαλύτερη δόση.
Χριστίνα

Anonymous said...

Πράγματι εμείς οι γονείς κάνουμε τα αυτονόητα, αλλα η κα Βίκη απο ότι φαίνεται δεν είναι μόνο θέσει είναι και φύσει Δασκάλα, δεν ασκει μόνο το επάγγελμα αλλα και το λειτούργημα της Δασκάλας.Ως μοναχικός φωτεινός φάρος στο πέλαγος,δίνει σήμα στα πλοία να διορθώσουν την πορεία τους. Ιδιαίτερα τυχεροί και οι γονείς των μικρών ''τυράννων'' που τα παιδιά τους επιτέλους θα αποκτήσουν παιδεία. Μακάρι να υπάρχουν και άλλα τέτοια λαμπρά παραδείγματα!

Με προβληματίζει αυτό που έχεις ξαναγράψει και με αγχώνει, δεν το έχω ξανασυναντήσει σε καμιά βιβλιογραφία. Μπορεί κάποιο παιδί ενώ είναι ΥΛΑ να γίνει Χαμηλής Λειτουργικότητας Άτομο; Ή αναφέρεσαι σε κάποια πρόσκαιρη παλινδρόμηση;

Ιωάννα

Anonymous said...

Δεν θέλω να γράψω κάτι συγκεκριμένο. Απλώς να γράψω ότι σε διαβάζω κάθε μέρα και σε ευχαριστώ για τις συμβουλές και ιδέες που μου δίνεις για το δικό μου το παιδί.
Καλή σου μέρα, πάντα καλά!!!
Άννα

Μαρια-Μαρια said...

mamma
ναι , σιγουρα ο Π ηταν πολυ τυχερος αλλα και εγω θα ελεγα , και εμεις σαν οικογενεια.

Χριστινα
Δεν ειναι μονο αυτο που εει η mamma , ειναι αυτο αλλα και συνδιασμος πολλων παραγοντων. Και τετοιοι ανθρωποι ,που δινουν την ψυχη τους αξιζουν επιβραβευσης.
Θα ηθελα πολυ να αναγνωριζονται οι εκπαιδευτικοι που κανουν τη διαφορα.

Ιωαννα
Ηκυρια Βικη ειναι εξαιρετικη.αυτο δεν σημαινει οτι ειναι και η μονη.Ειναι πολοι οι αξιολογοι εκπαιδευτικοι ,γιαμας ομως αυτη εκανε την διαφορα και ηθελα απο καιρο να μιλησω σχετικα.
Για το αλλο που με ρωτας θα σου στειλω μαιλ

Αννα
σε ευχαριστω που με διαβαζεις, χαιρομαι αν μπορω να δωσω ιδεες σε φιλες μαμαδες.

Μαριλένα said...

Μαρία, συμφωνώ, ό,τι κι αν προσπαθούμε μόνοι μας το σχολείο ή θα το απογειώσει ή θα γυρίσει το παιδί πολύ πίσω. Μακάρι όλο αυτό-εκπαιδευτικό πλαίσιο, δάσκαλοι-να ήταν λίγο πιο ελεγχόμενο κι όχι τόσο καρμικό όσο τώρα.

mariannaki said...

Νομίζω ότι η ουσία είναι αυτό που λες στο πρώτο σχόλιο, εμείς τα αυτονόητα, εκείνοι τη διαφορά. Μακάρι λοιπόν, όλοι όσοι μπορούν να γίνουν καλή επιρροή για τα παιδιά να το κάνουν. Κ από την άλλη, ,μακάρι κ εμείς από την μεριά μας να το σεβόμαστε και να το εκτιμούμε.

Άρτεμις said...

Καλησπέρα και πάλι. Συνεχίζω το διάβασμα του μπλογκ και με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το συγκεκριμένο θέμα της εκπαίδευσης καθ'ότι σπουδάζω νηπιαγωγός και τελειώνω με το καλό φέτος το Φλεβάρη. Καταρχήν θέλω να πω πως είναι κρίμα η εκπαίδευση και η καθημερινή ευτυχία των παιδιών μας να είναι θέμα τύχης.Ακόμη, ανησυχώ για το αν θα καταφέρω να γίνω, για όλα τα παιδιά αλλά και για κείνα που έχουν ανάγκη για παραπάνω φροντίδα,μια κυρία "Βίκη".Φοβάμαι ότι με τις σπουδές μου υστερώ και δεν είμαι σε καμία περίπτωση έτοιμη και ικανή να στηρίξω τις οικογένειες και τα παιδιά που το θα χρειαστούν. Κι αυτό όχι από αδιαφορία αλλά από άγνοια. Με πονάει και με αγχώνει πολύ αυτό. Χαίρομαι που μοιράζεστε μέσω του μπλογκ σας την καθημερινότητα, τις χαρές και τις δυσκολίες σας-ίσως έτσι μπορέσω όχι να αποκτήσω όλη εκείνη τη γνώση που χρειάζομαι αλλά αν μη τι άλλο να κατανοήσω και να πλησιάσω κοντά σας.

Άρτεμις said...

συνέχεια του σχολίου-
Στα τρία νηπιαγωγεία που έχω μέχρι στιγμής πραγματοποιήσει πρακτική άσκηση συνάντησα 2 παιδιά με αυτισμό ή αυτιστικά στοιχεία (ήταν σε περίοδο διάγνωσης). Κι άλλες πολλές περιπτώσεις παιδιών που βίωναν την περιθωριοποίηση από το σύνολο, είτε λόγω διαφορετικής συμπεριφοράς,είτε λόγω ιδιαιτεροτήτων, είτε εξαιτίας της καταγωγής τους από άλλη χώρα και τη δυσκολία τους στη γλώσσα. Γενικά το σχολείο (και η κοινωνία) δεν δέχεται το διαφορετικό. Και η συμπεριφορά των εκπαιδευτικών πραγματικά με συγκλόνισε.Επιεικώς τη χαρακτηρίζω απαράδεκτη και απάνθρωπη. Ξέρω ότι δεν θα γίνω τέτοια δασκάλα...θα γίνω όμως αυτή που θα βοηθήσει τα παιδιά που το χρειάζονται (κ τις οικογένειές τους); Θα γίνω αυτή που θα μάθει στα παιδιά της να αγαπούν, να σέβονται και να θαυμάζουν τον διπλανό τους για τα καλά και διαφορετικά του στοιχεία; Πώς; Ευχαριστώ για το μοίρασμα-συγγνώμη αν μίλησα πολύ, αλλά ήθελα να δώσω κάποιους από τους προβληματισμούς μου κι ισως μια μέρα βρούμε κάποιες απαντήσεις. Καληνύχτα

Υ.Γ: εξαιρετική ελληνική ταινία με παρόμοια θέματα= το καναρινί ποδήλατο

Πού να είχα και περίοδο ( εσύ και τα νεύρα σου )

         HOW TO SURVIVE AUTISM ..........1 Πριν από μερικές μέρες βγήκα με το αυτοκίνητο και τον Παύλο μαζί μου να ψάξω  να βρώ ένα ...