Wednesday, February 11, 2009

.......ωχ αδερφε......αυτιστικο ειναι. (κουνια που σας κουναγε)



ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.......2


Προσφατα, υποσχεθηκα να αναφερθω σε περιστατικο που αφορουσε τον τροπο με τον οποιο επικοινωνω με τον Π. και του περναω κατι που θελω

Τα γεγονοτα

Οταν ο Π. ηταν στην Γ' δημοτικου, εντελως ξαφνικα, μετα το πρωτο διαλειμμα και αφου ειχε χτυπησει το κουδουνι,δεν πηγαινε στην ταξη του και εμενε στην αυλη. Η δασκαλα της ταξης , εστελνε καποιο παιδι της ταξης να παει να δει που ειναι ο Π. και να τον παει στο μαθημα. Αυτο γινοταν για μερες, για περισσοτερο απο δυο εβδομαδες , μεχρι που καποια στιγμη καποιο παιδακι που ειχε στειλει η δασκαλα να "μαζεψει" τον Π απο την αυλη, στην προσπαθεια του να τον πεισει να τον ακολουθησει , τον τραβηξε αποτομα και ο Π. αντεδρασε, χτυποντας τον στο χερι.
Η αντιδραση του Π. δεν προερχοταν απο το τραβηγμα που του εγινε αλλα απο το γεγονος οτι δεν του αρεσει να τον "αγγιζουν" , ειδικοτερα ατομα εκτος της οικογενειας του.
Δημιουργηθηκε ενας πανικος, οι αντιδρασεις ηταν πολλες και δεν θα μπω σε περισσοτερες λεπτομερειες αλλα στην ουσια . Και η ουσια ειναι οτι , δεν με ενημερωσαν απο το σχολειο για την ΑΛΛΑΓΗ στην συμπεριφορα του Παυλου , παρα μονο μετα απο σχεδον 2,5 εβδομαδες, οταν το πραγμα ειχε γινει μεγαλο θεμα και ειχαν ενημερωσει και καλεσει και το Συμβουλο γενικης εκπαιδευσης .

Το λαθος

Επι 20 μερες ο Παυλος αρνουταν να παει στην ταξη του μετα το πρωτο διαλειμμα .Θεωρηθηκε
με τον καθαρα ωχαδερφιστικο τροπο που διακατεχει ακομα και τους καλυτερους των εκπαιδευτικων, ασημαντο γεγονος , μεχρι που το πραγμα εφτασε στα ακρα και αναγκαστηκαν να με ενημερωσουν ...με την μορφη σχεδον τελεσιδικων αποφασεων (κουνια που τους κουναγε) .
Επι 20 μερες δεν μπορουσαν να πεισουν τον Π. να πηγαινει στην ταξη μετα το διαλειμμα.Και φυσικα , δεν μπηκαν στον κοπο να ρωτησουν το παιδι , γιατι δεν πηγαινε στην ταξη του.
Δεν θα αναφερθω στο πώς χειριστηκα την κατασταση γενικοτερα, θα μεινω στο πώς περασα στον Π. επικοινωνιακα το οτι πρεπει να επιστρεφει στο θρανιο.

Αμεσοτητα στην επικοινωνια

Ρωτωντας τον Π. για να μαθω γιατι συμπεριφερονταν ετσι, εμεινα αφωνη λαμβανοντας την απαντηση.."γιατι φοβαμαι τα τερατα" .
Απο οτι καταλαβα , το παιδι ειχε επηρεαστει απο το μαθημα της ιστοριας το οποιο η δασκαλα το παρουσιαζε πολυ παραστατικα , αποφευγοντας να χρησιμοποιει παρελθοντικους χρονους , για να το κανει πιο ενδιαφερον στα παιδια.Αυτο ομως που δεν γνωριζε η δασκαλα ηταν οτι στο αυτιστικο μυαλο του Π. ολα φαινονταν ως πραγματικοτητα και δεν μπορουσε να καταλαβει οτι αυτο αφορουσε αφηγηση μιας ιστοριας .
Ο τροπος που προσπαθουσαν να πεισουν τον Π. να επιστρεφει στην ταξη ηταν του τυπου..."δεν κανει να καθεσε στην αυλη" και δυστυχως στα πλαισια του..."ελα μωρε , αυτιστικο ειναι" , δεν ενημερωθηκα παρα μονο οταν η κατασταση ηταν πλεον οριακη.

Μου πηρε λιγοτερο απο 3 λεπτα για να "περασω στον Π. " αυτο που ηταν το σωστο και που επρεπε να κανει οταν χτυπουσε το κουδουνι¨:


-- " Παυλο, ειμαστε μεσα στην ταξη και κανουμε μαθημα.Μετα απο λιγο χτυπαει το κουδουνι.Τί κανουμε τοτε;"

-- " Κατεβαινουμε στην αυλη μαμακα"

-- " Και τί κανουμε στην αυλη";

--" Αγοραζουμε τυροπιτα"

--" Ωραια, αγοραζουμε τυροπιτα και την τρωμε. Μετα απο λιγο χτυπαει το κουδουνι και ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ"..;;;;;;

--" ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΜΑΚΑ "...............................


Την επομενη μερα , στο πρωτο διαλειμμα, πηγα εξω απο την αυλη του σχολειου και προσπαθωντας να μη με δει, τον παρακολουθουσα.Οταν χτυπησε το κουδουνι , ο Π. εκανε μεταβολη και πηγε στην ταξη του.



--------------------------------------------------------


# Οταν ενα αυτιστικο αλλαζει κατι στις συνηθειες του , υπαρχει τις περισσοτερες των περιπτωσεων σοβαρος λογος που το κανει.
# Τα αυτιστικα ,(και κυριως τα ασπεργκερ) δεν καταλαβαινουν την "μεταφορα" του λογου και ο,τι ακουνε το δεχονται ως δεδομενο.
# Τα αυτιστικα ΔΕΝ λενε ψεματα, ο Π. δεν εχει πει ποτε ψεματα στη ζωη του(εκτος απο ελαχιστες περιπτωσεις που λεει αλλα η συμπεριφορα του ειναι τοσο διαφορετικη που φαινεται οτι το κανει) .Αν λοιπον ενα αυτιστικο πει οτι φοβαται τα τερατα της ταξης, σημαινει οτι οντως αυτος ειναι ο λογος που δεν παει στην ταξη.
# Ως γονεις αυτιστικων πρεπει να ενημερωνομαστε για τυχον αλλαγες στην συμπεριφορα τους και στην σταση τους. Δεν δικαιολογειται καμια ωχαδερφιστικη αντιμετωπιση .
# Η δασκαλα του Π. , αν και εξαιρετικη δασκαλα , στην συγκεκριμενη περιπτωση αντιμετωπισε το περιστατικο με λαθος τροπο. Αυτο δεν αναιρει την αξια της σε καμια περιπτωση, αν ειχα ενημερωθει ομως με ενα απλο σημειωμα απο την πρωτη μερα, θα ειχαμε αποφυγει φασαριες και προβληματα που το μονο που καταφερνουν ειναι να κανουν τα νευρα μας ....ακομα πιο δαντελα
# Ο λαθος χειρισμος μιας καταστασης επιδρα αρνητικα στην ψυχολογια των παιδιων μας και,ειτε το θελουμε ειτε οχι , αντιμετωπιζονται συχνοτατα ως....τα"αλλα".

# Αυτα δεν τα γραφω ουτε για μενα , ουτε για τους γονεις που διαβαζουν, αλλα μονο με την ελπιδα μηπως τα διαβασουν και εκπαιδευτικοι.


.........κραταει χρονια αυτη η κολονια ..........




14 comments:

mamma said...

Εμείς οι γονείς που δεν έχουμε αυτιστικά παιδιά πρέπει επίσης να ενημερωθούμε. Γιατί με τα δικά μας παιδιά θα έρθει σε επαφή ο Παύλος σου και ο κάθε Παύλος. Και η δική μας λάθος συμπεριφορά θα αναστατώσει άθελά μας το παιδί σου.

Λέγε εσύ κι εμείς παρακολουθούμε.

Καλημέρα πρώην γειτόνισσα!

mariannaki said...

Συμφωνώ με την mamma. Υπάρχει τόση άγνοια. Καλό είναι να ενημερώνονται οι πάντες αφού ο Π και όλοι οι Π του κόσμου έρχονται σε επαφή με τους πάντες και έχουν το δικαίωμα να ζουν φυσιολογικά κ όχι σε περιορισμένο κύκλο ανθρώπων "που ξέρουν από αυτά".

Anonymous said...

Με έχει λοιπόν απασχολήσει πολύ στο παρελθόν για ποιό λόγο δεν μπορούν οι δάσκαλοι να βάλουν ένα σημείωμα στην τσάντα του παιδιού που να γράφουν ότι πρόβλημα προκύπτει ή ότι άλλο χρειάζεται έστω μία φορά την εβδομάδα. Το έχω ζητήσει πολλές φορές κάθε χρόνο από 3 διαφορετικούς δασκάλους αλλά φωνή βοώντος.....

Maria-Maria said...

mamma

Το εχω πει και στο παρελθον οτι ολους εσας θαυμαζω, εσας που δεν εχετε βιωματικη εμπειρια με τον αυτισμο, κι ομως,ενδιαφερεστε ...τοσο πολυ.

Τωρα το αλλο το..."πρωην" , πρεπει να το αναλυσεις σε μαιλ.

Μαριαννα

Δεν θα επρεπε αναγκαστικα να ξερουν οι ...αλλοι καποια πραγματα για τον αυτισμο, απλα να ειναι ανοιχτομυαλοι και να μη προτρεχουν σε συμπερασματα.Αυτο θα μου εφτανε .

Ανωνυμε,
οχι αναγκαστικα καθε εβδομαδα, οταν ομως υπαρχει το οποιοδηποτε προβλημα ,ειναι υποχρεωση τους να μας ενημερωνουν.

Γιατι δεν μπορω να λυσω ενα προβλημα την στιγμη που αγνοω οτι υπαρχει.Αυτος που στην τελικη χανει απο ολο αυτο ειναι τα παιδια μας.Και δεν τους αξιζει.

Και κατι πολυ σημαντικο.Κανεις, ...μα ΚΑΝΕΙΣ δεν γνωριζει το παιδι μου καλυτερα απο μενα.Κανεις δεν μπορει να χειριστει το παιδι μου καλυτερα απο μενα.Και πιστευω οτι το ιδιο συμβαινει και με τους περισσοτερους απο τους γονεις.Εχουμε κωδικες επικοινωνιας με τα παιδια μας , ξερουμε πώς να τα "φερουμε στα νερα μας" σε ολες τις διαφορετικες καθημερινες αναγκες τους.

The Gasbird Familly said...

Ευθύνες , δε θέλουν.
Φασαρίες,δε θέλουν.
Στα πολύπλοκα,κολώνουν.
Τα απλά, δεν τα καταλαβαίνουν.
Άντε να συνεργαστείς για την ομαλή ένταξη του παιδιού!

MiKy said...

ειναι πολλά αυτα που δε μπορουν να καταλαβουν οι δασκαλοι στη συμπεριφορα ενος παιδιου με αυτισμό.άλλοι ψάχνουν/επικοινωνουν με τους γονεις, άλλοι με "χρόνια ξερολίαση" δε μπορουν να βοηθησουν σε τιποτα.
για τους πρώτους όμως, που όταν αναλάβουν ένα παιδάκι για στήριξη νιώθουν ξυπόλητοι στ'αγκάθια, αξίζουν πολλά αναρτήσεις σαν τη σημερινη!

Anonymous said...

Οι εκπαιδευτικοί διαβάζουν και σ΄ ευχαριστούν :)

Σημείωση: όσα "tips" δε μας μαθαίνει η μετεκπαίδευση ευτυχώς τα "αρπάζω" από δω ή τη Μαριλένα, ή όπου αλλού...

Σπυριδούλα

athanasia said...

Kαι πάλι καλά, να λες. Θα μπορούσε να έχει γίνει πύραυλος το παιδί για μήνες...

Maria-Maria said...

Νικη,

παρα πολυ ευστοχα...τα ειπες ολα μεσα σε λιγες γραμμες.Με την συγκεκριμενη δασκαλα δεν συμβαινει αυτο.Πιστευω οτι αντιθετως , ηταν ο,τι καλυτερο ετυχε στον Παυλο απο την μερα της διαγνωσης.Ηταν ενα περιστατικο...πολυ δυσκολο ομως και πολυ ψυχοφθορο.

Μιραντα,
διαλεξα αυτο το περιστατικο γιατι ειναι παλιο και γιατι δεν ηθελα να αναλυσω πολυ προσφατες παρομοιες καταστασεις....Τα αυγα ακομα βρωμανε.Η δασκαλα αυτη της Γ΄ Δημοτικου, στα 3 χρονια που ειχε τον Π. τον βοηθησε οσο κανενας αλλος.Και να φανταστεις οτι περασε τις χειροτερες φασεις του Π.

Σπυριδουλα,
Χαιρομαι πραγματικα που διαβαζουν και εκπαιδευτικοι.Και χαιρομαι που υπαρχουν ανθρωποι που το ψαχνουν και ενδιαφερονται να μαθουν..απο εμας τους γονεις.
Ξερεις, εχω γνωρισει αρκετους ειδικους, αλλαξαμε αρκετα ατομα πριν κατασταλαξουμε σε αυτα που ασχολουνται με τον Παυλο τωρα. Οι περισσοτεροι ηταν του τυπου "ελα μωρε , ξερει τωρα αυτη καλυτερα απο μενα...ή ....τί να μου πει τωρα μια μανα...."

Αθανασια

Το παιδι ειχε γινει πυραυλος.γιατι την ιδια εποχη(ηταν μεσα Νοεμβρη) αποφασισαν στο σχολειο να βαψουν ολο το κτιριο(??? !!!!!!!) και τους ειχαν αλλαξει αιθουσα.Ο Παυλος απο το πρωτο θρανιο που καθοταν , στην αλλαγη αυτη που κρατησε καμια 10αρια μερες, καθοταν στο τελευταιο θρανιο. Ηταν σε υπερενταση ...και ειχε να αντιμετωπισει και τα ...τερατα.Οταν μετα αλλαξαν παλι αιθουσα και πηγαν στην κανονικη τους και μετα απο 3-4 μερες στα γνωριμα εδαφη για το αυτιστικο του μυαλο, το παιδι ηρεμησε , ξαναβρηκε τον εαυτο του. Το λαθος ειναι οτι δεν μπηκε κανεις στον κοπο να ρωτησει εμενα που ηξερα καποια πραγματα, για να τους πω γιατι ο Π αλλαξε συμπεριφορα.

Maria-Maria said...
This comment has been removed by the author.
Maria-Maria said...
This comment has been removed by the author.
Anonymous said...

Δεν θα ήθελα να δικαιολογήσω τους δασκάλους, αλλά δυστυχώς, είμαστε σχεδόν όλοι ανενημέρωτοι για τις σοβαρά (και όχι μόνο)διαταραχές. Οι δάσκαλοι φέρονται έτσι, γιατί-ακόμα και οι πιο νέοι συνάδελφοι-νομίζουν ότι όλα τα προβλήματα είναι θέμα τεμπελιάς, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το μικρό παιδάκι.Είναι το πιο βολικό και αυτό που κολλάει με όλα.Και καθόλου δεν τους πάει στο μυαλό ότι μπορεί να συμβαίνει κάτι άλλο-πιο σοβαρό ή έστω πιο διαφορετικό.

Μαρια-Μαρια said...

Ανωνυμε,
Αν καταλαβα καλα ειστε εκπαιδευτικος.Γνωριζω παρα πολυ καλα οτι δεν εχετε τις γνωσεις που απαιτουνται για την αντιμετωπιση "ειδικων "παιδιων.Ομως εδω δεν εχει να κανει με την τεμπελια που αναφερετε.

Αν πχ καποιο απο τα φυσιολογικα παιδια της ταξης δεν πηγαινε στην ταξη του μετα το διαλειμμα και αν αυτο επαναλαμβανοταν για 2-3 μερες, σιγουρα θα ενημερωναν τους γονεις του. Στην περιπτωση μας , ειχαν περασει σχεδον 3 εβδομαδες που υπηρχε το προβλημα και ΔΕΝ ενημερωθηκα. Και ξερετε γιατι τελικα ενημερωθηκα? Γιατι ο Π. χτυπησε ενα παιδι που ειχε στειλει η δασκαλα να τον μαζεψει απο την αυλη. Και αυτο ,οχι γιατι ο γιος μου ειναι επιθετικος , αλλα γιατι το αλλο παιδακι στην προσπαθεια του να τον πεισει να παει στην ταξη , τον τραβουσε απο την μπλουζα και σχεδον τον εσερνε.
Το αλλο παιδακι εκανε τα παραπονα του, οι γονεις του πηγαν στο σχολειο ακολουθησε ενα μπαχαλο , και εγω, που καθε μερα παω προσωπικα τα παιδια στο σχολειο , με βλεπουν ολοι γιατι καθομαι μεχρι να μπουν στις ταξεις τους τα παιδια, ενημερωθηκα αφου εγιναν ολα αυτα και μια μερα μετα αφοτου ειχαν καλεσει και τον Συμβουλο.

Αλλωστε , γιατι να με ενημερωσουν? υπαρχει περιπτωση να εχει δικιο το "ειδικο" παιδι? Υπαρχει περιπτωση να εχω εγω κατι να πω?

...Παντως , μονο και μονο που μπαινετε σε μπλογκ σαν το δικο μου , και ενδιαφερεστε, αυτο λεει πολλα.Και μπραβο

λυγερη said...

Κυρία μου.
Και βέβαια δεν αφήνω καμία εγγραφή σου σχεδόν, αδιάβαστη. Αν δεν αφήνω σχόλιο είναι γιατί τις περισσότερες φορές συγκινούμαι τόσο που δεν θέλω να το δημοσιοποιήσω.
Το έχεις καταλάβει, το δικό μου παιδί δεν είναι αυτιστικό .Είναι οριακό με όλες όμως τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται.
Τι πάει να πει όμως, αυτιστικό, οριακό, και δεν ξέρω εγώ τι άλλο ?
Παιδιά είναι όλα και θέλουν την κατάλληλη ξεχωριστή μεταχείριση το καθένα. Η μάνα ,η παιδαγωγός, η δασκάλα πρέπει να το έχει διαβάσει, να έχει μπει στο κόσμο του για να το πιάσει από το χέρι και να τον περπατήσει αυτόν τον κόσμο μαζί του.
Θα σου πω ένα παράδειγμα όσο πιο σύντομα μπορώ.
Την Κυριακή η Μαρία μου πήγε με την ομάδα της για δεντροφύτευση στον Υμηττό.
Όλο το απόγευμα μου μιλούσε για την εμπειρία της .Την άκουγα με υπομονή όσες φορές και να μου το επαναλάμβανε , χαμογελαστά την κοίταζα στα μάτια να εισπράξω ότι μου έβγαζε .και μου είπε επί λέξει.
« Μαμά σήμερα φύτεψα μια Ζωή» Στη συνέχεια χαμήλωσε την φωνή της. Δεν την σκότωσα ,εγώ είμαι καλό κορίτσι ποτέ δεν σκοτώνω, ένα δεντράκι φύτεψα !
Αντιλαμβάνεσαι πώς λειτούργησε συνειρμικά το μυαλό της? Και στη συνέχεια αυτό πως έγινε η αφορμή μέσα από τον δικό της συλλογισμό για να αναπτύξουμε απλά το θαύμα της ζωής και πόσο πρέπει να το σεβόμαστε ;;;
Αν εγώ δεν είχα την υπομονή να την ακούω να μου το επαναλαμβάνει και της άλλαζα θέμα ή παραστάσεις δεν θα της έβγαινε ποτέ έτσι και δεν θα προέκυπτε το όφελος που προέκυψε.
Γι αυτό σου λέω, σε παρακολουθώ, σε θαυμάζω, σε παραδέχομαι και σ’ αγαπώ.

http://ligery.pblogs.gr
http://lygeri.pblogs.gr