Monday, January 19, 2009

........να μπορεις τελικα να την χειριζεσαι και οχι να σε χειριζεται αυτη.

Την εβδομαδα που μας περασε εκανα ενα πειραμα.
Προσπαθησα να μειωσω και τελικα το καταφερα, τις δραστηριοτητες μου ,τις ασχολιες μου στο μινιμουμ και ασχοληθηκα με τα απολυτως απαραιτητα , με αυτα δηλαδη που επρεπε οπωσδηποτε να γινουν.

Αυτο τοσο σε οτι αφορα την σωματικη κουραση αλλα οσο και την ψυχικη.Οταν ειναι ολα πολλα, κατι θα παει στραβα αν προσπαθεις να τα χειριστεις ταυτοχρονα. Θελει μεγαλη αυτοσυγκεντρωση τελικα , για να αποτραβηχτεις απο αυτα που σε βασανιζουν .
Μπορω να πω οτι σε ενα μεγαλο βαθμο το καταφερα Ξεκουραστηκα σωματικα, το κυριοτερο ομως εθεσα καποιες προτεραιοτητες μεσα μου, μικριναν καποια προβληματα και βρηκαν τη σωστη τους θεση.

Ξανα και παλι αυτη τη βδομαδα στους γρηγορους και υπεραπαιτητικους μου ρυθμους, στην σφοδρα αυτιστικη μου καθημερινοτητα με τα προβληματα να χτυπανε το καμπανακι καθε μερα, πιανω τον εαυτο μου να αναρωτιεται ...χαμηλοφωνα, σχεδον ψιθυριστα,

πως να ειναι αραγε η ζωη των ανθρωπων
που δεν εχουν τοσο σοβαρα προβληματα
με τα παιδια τους?

-------------------------------------------------------


Το παιχνιδι της οικογενειας αυτην την εποχη ειναι καρτες δεινοσαυρων , ολες διπλες που τις γυριζουμε αναποδα και πρεπει καθε φορα ο παικτης να γυρισει δυο , με σκοπο να θυμαται και να βρισκει τις ιδιες καρτες .
Για τον Π. δεν ειναι δυσκολο, το προβλημα εχει να κανει με το οτι δεν εχει την υπομονη να περιμενει να ερθει η σειρα του ή να γυρισει μονο 2 καρτες καθε φορα. Το δουλευουμε αλλα ακομα δεν δειχνει να ανταποκρινεται, δεν κρατιεται ευκολα.Τον ρωταω καθε φορα ποιος εχει σειρα, και πολυ συχνα απανταει "εγω".

Το αλλο παιχνιδι που θα αρχισουμε αυτην την εβδομαδα ειναι δικη μου πατεντα. Σε εναν μεγαλο χαρτη της Ευρωπης με χρωματα σε καθε χωρα, θα πρεπει τα παιδια να γραψουν πανω σε καθε χωρα το ονομα της, και μετα θα βαλω τον Π. να λεει τί γνωριζει για καθε μια . Και τα μικρα ξερουν καποια πραγματα αλλα ειναι ευκαιρια να μαθουν περισσοτερα. Καθε φορα που θα μιλαμε για μια χωρα, στο τελος θα της κανουμε δωρο ενα δεινοσαυρακι(της χωρας) για να βαλουμε ετσι και λιγο απο την οικογενειακη μας(πλεον) εμμονη μεσα στο παιχνιδι. Μολις το ετοιμασω θα ανεβασω και φωτο .

------------------------------------------------
Καλέ , ξεχασα το παλικαρι που ορκιζεται αυριο?Που θα σωσει τον πλανητη? που θα μας βγαλει απο την οικονιμικη κριση? Που θα διαταξει τις τουρκικες φρεγατες να μην πλησιαζουν και τοσο κοντα στη Τζια ετσι ωστε να μην αναγκαστουμε να αγορασουμε εμεις...και αλλες φρεγατες ενισχυοντας την αμερικανικη οικονομια? Που θα τα βαλει με την Χαμάς αγνοωντας το λομπυ των εβραιων στις ΗΠΑ?

Για το παλικαρι τα εχω πει και στο παρελθον, αντε, με το δεξι στον Λευκο Οικο....

11 comments:

mariannaki said...

Οι οικογένειες χωρίς σοβαρά προβλήματα στα παιδιά τους. Χμμμ. Είναι κακό να γενικεύουμε, αλλά νομίζω ότι είναι ελάχιστες αυτές που το συνειδητοποιούν και το εκτιμούν. Η πλειοψηφία παίρνει την κατάστασή τους ως δεδομένο και τη θέση των "σοβαρών" προβλημάτων παίρνουν άλλες καταστάσεις, ανούσιες για όσους "τρώνε τα αγγούρια", σοβαρές όμως για τους εκείνους. Για όσους το να μην πηγαίνουν π.χ. για καφέ με το πάσο τους, είναι μεγάλη αναποδιά της ζωής.

Anonymous said...

Καλημέρα,
Μου έδωσες ιδέες με τα παιχνίδια. Στο πρώτο έχουμε τα ίδια ακριβώς προβλήματα. Το δεύτερο νομίζω ότι θα πιάσει & σε μας. Για το άλλο θέμα αναρωτιέμαι πώς ο αμερικανικός λαός θα ξανασταθεί στα πόδια του μετά την απογοήτευση που θα νιώσει, σύντομα φοβάμαι.

Χριστίνα

Anonymous said...

Την πρώτη φορά που μπήκα τυχαία εδώ άρχισα να σκέφτομαι & να συνειδητοποιώ ότι υπάρχουν σοβαρότερα προβλήματα από το να μαλώνεις με το παιδί σου επειδή δε θέλει να φορέσει αυτό που του δίνεις ή επειδή δεν είναι αρκετά μελετηρό. Νιώθω για τους γονείς σαν κι εσάς απόλυτο θαυμασμό

Maria-Maria said...

Marianna,
ναι , ακριβως αυτο παρατηρω και βλεπω ποσο πολυ "χαλιουνται" χωρις λογο.

Καλημερα Χριστινα,
Θα το ετοιμασω το δευτερο και θα σου πω πως τα πηγαμε.Οσο για τον Ομπαμα, συμφωνω, ειναι η "ραστα" εκδοση της ....ελπιδας.

ανωνυμε,
μου θυμισες ενα σχολιο απο μια αναγνωστρια ρτιν καποιο διαστημα και το κανω copy
" sousou said...

Δεν έχω ακόμη παιδιά αλλά θέλω και προσπαθώ να αποκτήσω... Έτυχε να είμαι αρτιμελής και υγιής αλλά δεν χάνω ποτέ ντοκιμαντέρ ή άρθρο που να αναφέρεται σε ανθρώπους με κάποια δυσκολία ή διαφορετικότητα. Η παρατήρησή τους είναι πράγματι σχολείο ΖΩΗΣ για μένα.
Στην καθημερινότητά μου, αυτοί οι άνθρωποι είναι μόνο νούμερα σε στατιστικές, δεν τους βλέπω να κυκλοφορούν έξω, δεν τους έχω συναντήσει πουθενά, έτσι η παιδεία μου μένει ελλιπής. Θαυμάζω μέσα από την ψυχή μου εσάς τους γονείς αυτών των παιδιών, και περισσότερο ακόμη τα παιδιά σας.
Όσο για την αντιμετώπιση των διαφόρων θα αναφέρω έναν στίχο του Χριστιανόπουλου:
"Και τι δεν κάματε για να με θάψετε, αλλά ξεχάσατε πως είμαι σπόρος."
Καλή δύναμη! "

Αντιθετως , εγω εντυπωσιαζομαι απο ατομα σαν κι εσενα και τη sousou , που ενημερωνεστε και σερφαρετε σε μπλογκ σαν το δικο μου.

Εμεις, απλως τραβαμε κουπι και δεν ξερω αν θα ειχα τις ιδιες ευαισθησιες αν δεν ειχα παιδι με ειδικες αναγκες....δεν ξερω αν θα ειχα μπει ποτε σε μπλογκ που αφορα ενα αυτιστικο παιδι και την οικογενεια του.

Αντιθετως , θαυμαζω ολους εσας που αν και δεν εχετε καμια σχεση με τον αυτισμο, τον βαζετε λιγακι μεσα στη ζωη σας, εστω και με αυτο τον τροπο.

mamma said...

Θυμάμαι συχνά τη μέρα που πρωτογνωριστήκαμε οι τέσσερίς μας. Σε εκείνο το καφέ πάνω από βιβλιοπωλείο. Που, αφού είπατε τα δικά σας, με ρωτήσατε "εσένα το παιδί σου τί πρόβλημα έχει;" και απάντησα με αφέλεια "είναι παιδί άγαμης μάνας".
Αυτό έχω μόνο να κατεθέσω στην ερώτησή σου "πως να ειναι αραγε η ζωη των ανθρωπων που δεν εχουν τοσο σοβαρα προβληματα με τα παιδια τους?"

athanasia said...

Χαίρομαι ιδιαίτερα γα την μείωση της δραστηριότητάς σου στα απολύτως απαραίτητα.

Χαίρομαι και για το προηγούμενο ποστ, που η έξοδος του Σαββατοκύριακου δεν πιέστηκε άλλο να γίνει καθήκον, του Παύλου και δικό σας. :)

Maria-Maria said...

mamma
....και αν θυμασαι καλα , κοιταχτηκαμε και οι 3 μας, και σχεδον με ενα στομα σου ειπαμε¨"και αυτο ειναι προβλημα?"

συμπερασμα : ποιος εχει το προβλημα? σιγουρα οχι το παιδι .
φιλακια αγαπημενη μου γειτονισσα

Maria-Maria said...

Αθανασια
την περασμενη εβδομαδα, σχεδον βγηκα απο την μπριζα.Δεν μπορεις να φανταστεις ποσο καλο μου εκανε τελικα.

The Gasbird Familly said...

Η γιαγιά μου λέει το σοφό :"Σ'αυτή τη ζωή ο καθένας σηκώνει μόνο όσα μπορεί ν'αντέξει." Ήταν ανάγκη ν'αντέχουμε τόσο ρε γμτ!!!

Maria-Maria said...

The Gasbird Familly

μου εδωσες φοβερη πασα και ειναι απαιχτο το σχολιο σου αλλα επειδη δεν κρατιεμαι και θελω να πω πολλα, θα απαντησω το βραδακι με ποστ......γιατι πρεπει να τα πω και γιατι βαρεθηκα τις....κοτες.

disa said...

成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風,伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖

Πού να είχα και περίοδο ( εσύ και τα νεύρα σου )

         HOW TO SURVIVE AUTISM ..........1 Πριν από μερικές μέρες βγήκα με το αυτοκίνητο και τον Παύλο μαζί μου να ψάξω  να βρώ ένα ...