Sunday, November 30, 2008

...ισως και οτι δεν ετυχε, αλλα πετυχε


ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ( μερος πρωτο)


Ο Παυλος πριν 5-6 χρονακια ηταν ενα παιδι με φοβερο εκνευρισμο που , αν και ΥΛΑ , στο μυαλο του μεσα επικρατουσε μια χαοτικη κατασταση χωρις να μπορει να βαλει σε ταξη τις σκεψεις του αλλα και τις αναγκες του.
Το πρωτο πραγμα που επρεπε να κανουμε μετα την διαγνωση και αφοτου αρχισαμε να μαθαινουμε καποια πραγματακια πανω κατω για το τί ειναι αυτισμος, ηταν να τον βαλουμε σε προγραμμα.Να ξερει τί πρεπει να κανει αλλα και ποτε να το κανει.


Το πρωτο προγραμματακι που του φτιαξαμε και προσπαθησαμε να τον προσαρμοσουμε σε αυτο, ειναι αυτο που βλεπετε αριστερα στην φωτο. Καθε μερα, αναλογα με το τί ειχε να κανει (τοσο στο σχολειο οσο και εξωσχολικα) , τοποθετουσα τα αντιστοιχα σκιτσακια και προσπαθησα να του περασω αυτο που θα ηταν το Α και το Ω για αυτον , δηλ το οτι θα ακολουθει πιστα το προγραμμα του.
Τις πρωτες εβδομαδες που το δουλεψαμε ο Παυλος ανταποκριθηκε αλλα συντομα βαρεθηκε γιατι εκτος του οτι ηταν πολυ αναλυτικο και δεν τον βοηθουσε τοσο στο θεμα της υπομονης ,ηταν καθε μερα το ιδιο.Μονοτονο , χωρις χρωμα και το κυριοτερο, δεν βοηθουσε το παιδι να μαθει την διαφορα της μερας, της εβδομαδας, του μηνα , της εποχης. Αν θεταμε στοχους που επρεπε να πραγματοποιηθουν ετσι ωστε να ακολουθησει η επιβραβευση του μεσα στο ΣΚ, δεν μπορουσε το προγραμματακι αυτο να τον βοηθησει ετσι ωστε να περιμενει μεχρι το ΣΚ .Αμεσως καταλαβα οτι χρειαζομουν ενα εβδομαδιαιο προγραμμα ετσι ωστε ο Παυλος να εχει οπτικα την εναλλαγη της μερας , με τροπο τετοιο που να ειναι ορατη η διαφορα του πενθημερου απο το ΣΚ.


Το προγραμματακι που βλεπετε δεν ειναι πλαστικοποιημενο.Ειναι χειρογραγο και το κραταω ετσι γιατι συμμετεχει και το παιδι αλλα και γιατι καθε εβδομαδα προσθετω και κατι καινουργιο.κατι διαφορετικο.

Αρχικα το ειχα φτιαξει σε μια λευκη κολλα Α4 , ομως, μετα απο 3-4 εβδομαδες το παιδι βαρεθηκε και αμεσως και παλι καταλαβα οτι χρειαζεται κατι που να διαφοροποιει την μια εβδομαδα απο την αλλη.Για το λογο αυτο , καθε Κυριακη βραδυ , βαζω τον Παυλο να διαλεξει το χρωμα που θελει να εχει το προγραμμα του για την επομενη εβδομαδα .(εχω κολλες Α4 σε 5-6 διαφορετικες αποχρωσεις και το παιδι διαλεγει παντα το χρωμα της επομενης εβδομαδας ) Αυτο που βλεπετε ειναι το προγραμμα της εβδομαδας που ακολουθει.)
Οταν επιστρεφει απο το σχολειο βαζει ενα σταυρουδακι κατω απο την εκαστοτε μερα και οπτικα βλεπει τι αλλο εχει να κανει απο κει και μετα. Εκει που λεει "Μαθημα με τη Μαρια" μπαινει κανονικα φωτο της δασκαλας του (Μαριας) .
Αυτο που εκανε την μεγαλη διαφορα , περα απο το γεγονος οτι το εβδομαδιαιο προγραμμα τον εβαλε πραγματικα σε προγραμμα, ηταν το οτι ονομασαμε το Σαββατοκυριακο ως
"πρασινες μερες".Οπως φαινεται και στη φωτο , περναω με πρασινο χρωμα το Σαββατο και την Κυριακη. Οσο κι αν φαινεται περιεργο, απο την μερα που ειπα στον Παυλο οτι
ΣΚ=πρασινες μερες , το παιδι μπορεσε μεσα του να διαχωρισει τις εργασιμες μερες(μερες σχολειου) απο τις μερες ξεκουρασης με τροπο ΟΠΤΙΚΟ . Δουλεψε παρα πολυ καλα μπορω να πω , τον εβαλε σε προγραμμα απο τις 2-3 πρωτες εβδομαδες .Το κυριοτερο ολων ομως ηταν οτι αυξηθηκε τρομερα η υπομονη του παιδιου, γιατι ειχε κατι ορατο που διαφοροποιουσε τις εργασιμες μερες απο τις μερες που ηταν για αυτον η επιβραβευση του εβδομαδιαιου κοπου του.

Και θα πω ενα παραδειγμα πανω σε αυτο:
Ζητουσε το παιδι να παμε βολτα σε καποιο παρκο , παιδοτοπο, λουνα παρκ, κλπ. Του ελεγα οτι θα παμε τις πρασινες μερες και αμεσως ζωγραφιζα κατι διπλα απο την Κυριακη . Ο Παυλος το εβλεπε , μετρουσε ακομα ποσα"σταυρουδακια πρεπει να βαλει στο προγραμμα του για να ερθει η Κυριακη ετσι ωστε να παει τη βολτα του. Οπτικα τον βοηθουσε και συνεχιζει να τον βοηθαει παρα πολυ, τωρα πια , νομιζω οτι νιωθει ασφαλεια βλεποντας το προγραμμα του , αλλα για 3 χρονια περιπου ηταν ο μπουσουλας του αυτο το προγραμματακι , που με τις εναλλαγες των χρωματων, οχι απλως βοηθησε τον Παυλο να μπει σε μια σειρα, αλλα και να αυξησει την υπομονη του στο μεγιστο.

Στο σπιτι μας δεν χρησιμοποιουμε την φραση "καλο Σαββατοκυριακο" , αλλα λεμε πλεον ,
καλες πρασινες μερες .

.................Συνεχιζεται.

υγ
(κουραστικες αυτες οι πρασινες μερες , ολα τα υπολοιπα προγραμματακια και συστηματα του Παυλου μεσα στην εβδομαδα και μαλλον σε συνεχειες)



Wednesday, November 26, 2008

....η ατιμη η ζυγαρια που δυστυχως παντα γερνει.....


Και πανω που καταφερα και εφερα την ζυγαρια στα ισια της και ο Νικολης νιωθει ισαξιο τεκνο, μαλλον το παρακανα με τα διδυμα και με τις αναγκες τους . Λιγο το πολυωρο διαβασμα τους, λιγο οι εξωτερικες τους δραστηριοτητες, η αναγκες τους που ειναι διπλες, εφερα τον Παυλο στην θεση του Νικολη , χωρις ομως να το εκδηλωνει εντονα.
Αν και ειναι πολυ ηρεμος και δεν αναφερεται σχετικα, παρατηρω οτι χαιρεται ιδιαιτερα οταν τα μικρα λειπουν και απολαμβανει τοσο το σπιτι , οσο και εμας τους γονεις σε αποκλειστικοτητα. Καποιες φορες που λειπουν τα μικρα στη γιαγια τους, ενω παλιοτερα ενιωθε μοναξια και μου ελεγε να παω να τους φερω για να εχει παρεα, τωρα μολις ακουει οτι θα φυγουν τα μικρα , χαιρεται εντονα την ησυχια και την ανεξαρτησια του. Στην ερωτηση μου, αν θελει να φερω τα μικρα για να παιξει, απανταει εντονοτατα "ΟΧΙ" , μαλιστα ζηταει να παραγγειλουμε πιτσα και να κανουμε "παρτυ".......σημαδια οτι μαλλον καπου μου ξεφυγε το θεμα και πρεπει να αρχισω να το δουλευω και αυτο......

.......και δεν εχει να κανει μονο με τα παιδια, γενικοτερα , παρατηρω οτι ειμαι τον τελευταιο καιρο , των ακρων, μαλλον μου χρειαζονται διακοπες.

Monday, November 24, 2008

....σκηνες απο rainman



Το τελευταιο εξαμηνο παρατηρω οτι το αυτιστικο τεκνο εχει εμμονη με την "ταξη" αλλα κατα ενα περιεργο τροπο, ...που μαλλον αυτιστικος λεγεται.

- Τοποθετει τα παπουτσια του μολις γυρισει στο σπιτι σε αποσταση ενος μετρου απο την ντουλαπα και να κοιτανε με τις μυτες προς αυτην, με τις καλτσες μεσα σε αυτα, και ακριβως διπλα οταν παει να κοιμηθει τοποθετει τις παντοφλες.

- Εδω και ενα μηνα περιπου, στο παγκο της κουζινας , στην ακρη, βαζει 3 σολομους τον ενα διπλα στον αλλο και μεσα στα στοματα τους , καθετα βαζει ενα καλαμαρι.Τα παιρνω απο εκει καθε μερα οταν φευγει για το σχολειο και οταν επιστρεφει , η πρωτη του δουλεια (αφου ξεμπερδεψει με το τακτοποιημα των παπουτσιων) ειναι να βαλει τους σολομους στη θεση τους.

- Μολις βγει απο το διαμερισμα, ισιωνει παντα το χαλακι της εξωπορτας, ακομα και αν αυτο εχει μετακινηθει κατα ενα εκατοστο και κανει ακριβως το ιδιο για το χαλακι του διπλανου διαμερισματος.

- "Σημαδευει" το γραφειο του, τοποθετωντας καποια δεινοσαυρακια σε συγκεκριμενη σειρα, απομνημονευει με καθε λεπτομερεια την θεση τους και σε περιπτωση που τα μετακινησει καποιος εστω και λιγο θα πρεπει να εχει μια πολυ καλη και αξιοπιστη δικαιολογια γιατι ζηταει το λογο.

- Στο τραπεζι της κουζινας, φροντιζει παντα να υπαρχει ενα μπουκαλακι με νερο ,οταν διψαει ,πηγαινει και πινει , το ξαναγεμιζει και το τοποθετει ακριβως στο ιδιο σημειο.

- Αν πεσει ενα αντικειμενο κατω, ενα παιχνιδι, οτιδηποτε, ειναι ο πρωτος που θα τρεξει για να το τοποθετησει στη θεση του.

....Ο κοσμος του, λειτουργει καλυτερα οταν ειναι οργανωμενος, με εναν τετοιο τροπο που να μπορει και αυτος να υπαρχει-συνυπαρχει εκει μεσα. Παραλληλα με αυτο , παρατηρω οτι δεν χρειαζεται καθολου τα προγραμματα του, που τοσα χρονια ηταν το δεξι μας χερι και αναλαμβανει να κανει αυτα που του αναλογουν χωρις καν να του ζητηθει.
Στην περιπτωση μας, η "ταξη" συμβαδιζει με την προοδο.Και αναρωτιεμαι, στην προοδο αυτη , εχει παιξει καθολου ρολο η εκπαιδευση ή ειναι καθαρα οργανικη?

υγ
σε ενα ψηλο επιπλο στο σαλονι εχει τοποθετησει ενα κοπαδι δολιφοσαυρους και δεν αφηνει κανεναν να τους μετακινησει.Στην ερωτηση μου γιατι του
ς εχει βαλει (εδω και ενα εξαμηνο περιπου) εκει περα , μου απαντησε "ειναι παρατηρητες μαμα, απο εκει μπορουν και βλεπουν καλα την πορτα , ειναι οι φυλακες του σπιτιου "

Thursday, November 20, 2008

.......ισορροπιες που με σκληρο τροπο αποκτουμε


ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΕ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ


Ο Νικολης ειναι ο πρωτος που γεννηθηκε απο τα διδυμα, με διαφορα 1 λεπτου απο τον Αλεξ.Αν και ειναι διδυμος, ειναι ο αμεσως επομενος μετα τον Παυλο , αρα ειναι ,τοσο θεωρητικα οσο και ουσιαστικα , το μεσαιο παιδι της οικογενειας.
Ειναι ζωηρο παιδι, γεματο ζωντανια, επιρρεπης στις σκανδαλιες και απο καποια ηλικια και μετα εκδηλωνε φοβερο εκνευρισμο και αντιδραστικοτητα. Θυμωνε ευκολα, χτυπουσε τα αδερφια του σχεδον χωρις αιτια,φωναζε πολλες φορες χωρις να μπορω να καταλαβω το γιατι.
....Και ειναι συχνα δυσκολο μεσα σε ενα σπιτι με 3 αγορια που το καθενα ζηταει συνεχως απο κατι να καταφερεις να συγκεντρωθεις και να εστιασεις στη ριζα του προβληματος.Κι αυτο γιατι απλα, συχνα , αντι να κοιταμε το προβλημα στο προσωπο , το κοιταμε απο την πλατη......


Ο Νικολης αργησε να μιλησει, και αργοτερα οταν μιλησε τραυλιζε λιγακι, γεγονος που με εκανε να ρωτησω παιδοψυχιατρο και να ενημερωθω σχετικα.Με καθησυχασε , λεγοντας μου οτι δεν ειναι κατι σοβαρο, οτι ειναι η εξελικτικη πορεια της γλωσσας και με βαση τα λεγομενα του θα εχει εξαφανιστει εως την ηλικια των 8-10 χρονων. Επισης μου ειπε οτι παρατηρειται συχνα σε περιπτωσεις διδυμων το ενα απο τα δυο να εχει προβλημα με την ομιλια του. Παρολα αυτα πιστευα οτι το παιδι χρειαζεται τη βοηθεια λογθεραπευτη και για το λογο αυτο ξεκινησε λογοθεραπεια , με χαλαρους ρυθμους.
Η λογοθεραπευτρια που ασχοληθηκε μαζι του , μου ειπε τα ιδια που ειπε και ο παιδοψυχιατρος , οτι δεν ειναι δηλαδη κατι σοβαρο και οτι δεν θα επρεπε να ανησυχω.Στην ερωτηση μου , γιατι ομως συμβαινει αυτο , και καπου καπου τραυλιζει ενω φαινεται οτι μπορει να μιλα και κανονικα , καπως σκεφτικη, μου ειπε οτι .....μαλλον συμπιεζεται

.......Στη φραση αυτη της λογοθεραπευτριας , ενιωσα ενα καμπανακι να χτυπαει μεσα μου.Αν και τη ρωτησα , δεν καταφερε να μου μεταδωσει αυτο που ηθελε να πει, παρα επαναλαμβανε τα σχετικα περι...συμπιεσης....

......ΣΥΜΠΙΕΣΗ......:Κατι βρισκεται αναμεσα σε δυο αλλα..........Ομως αναμεσα σε τι?


....Στην πενταμελη μας οικογενεια, ο Παυλος ως το μεγαλυτερο αλλα και το αυτιστικο παιδι ,παντα ειχε μεγαλη προσοχη απο εμας τους γονεις και ταυτοχρονα διαθεταμε αρκετο χρονο στη προσπαθεια μας να μην ν
ιωθει ασχημα(γιατι καταλαβαινει και το δειχνει οταν οι αλλοι του φαιρονται διαφορετικα) αλλα και προσπαθουσαμε να τον εκπαιδευσουμε. Ιδιως λογω του επιληπτικου του ιστορικου και της προσπαθειας μας να μη χτυπησει (ειδικα στο κεφαλι γιατι γενικοτερα τρομαζε και ειχε κρισεις) ,ημασταν σιγουρα για αρκετα χρονια ..υπερπροστατευτικοι.
Ο Αλεξανδρος , που θεωρητικα αν και διδυμος με τον Νικο , ειναι στην ουσια το μικροτερο παιδι της οικογενειας , ειναι μικροκαμωμενος, γλυκουλης,ναζιαρης, πολυ ομιλητικος, απολαμβανε παντα τα χαδια μας αλλα και ειχε ασυναισθητα την ευνοια ολων των υπολοιπων,
συγγενων, φιλων γνωστων. Ηταν και ειναι πολυ ηρεμο παιδι.Ακομα και την εποχη που ηταν μικροτερα , ηταν πολυ καλη παρεα για οποιαδηποτε εξωτερικη δουλεια, σε αντιθεση με τον Νικο , που ηταν αντιδραστικος, φωνακλας, και παντα ...εδειχνε σαν κατι να θελει, κατι να διεκδικει , χωρις ως καποια στιγμη να μπορω να καταλαβω τί ηταν αυτο ακριβως που του ελειπε. Η αληθεια ειναι οτι απεφευγα να παιρνω εξω μαζι μου τον Νικο λογω του "απαιτητικου " του χαρακτηρα και δυστυχως σε αυτο, για ενα μεγαλο διαστημα δεν υπηρχαν εξαιρεσεις.......
Ο Νικολης ηταν το παιδι που απο πλευρας διαθεσης ποιοτικου χρονου και ενασχολησης μαζι του, ηταν , με διαφορα απο τους αλλους δυο, ...ριγμενο...

......Οταν λοιπον η λογοθεραπευτρια μου ειπε οτι το παιδι ...συμπιεζεται...αναρωτηθηκα για το τί θα μπορουσε να ηταν αυτο που τον ....πιεζε.Σε μια φαση σοκαριστικη απο αυτο που αρχισα να διαπιστωνω σιγα σιγα και μη τολμωντας να πιστεψω οτι αυτα που υπεθετα ισως να ηταν και αληθεια, αρχισα το διαβασμα , το γκουγκλοβολταρισμα , ετσι ωστε να βγαλω ακρη για το ποια ηταν αυτη η "πρεσα" που πιεζε το παιδι μου και του δημιουργουσε τοσο προβληματα στην ομιλια, οσο και στη συμπεριφορα.


.......Αισθανθηκα οτι ανακαλυψα την Αμερικη και ταυτοχρονα μουντζωνα τον εαυτο μου , οταν καταλαβα οτι αυτη η πρεσα που πιεζει τον Νικολη , ηταν τα δυο του αδελφια .Εχει και ονομα , λεγεται Το συνδρομο του μεσαιου παιδιου.
Η αντιδραστικη του συμπεριφορα, που πολλες φορες γινοταν και αντικοινωνικη απλα για να τραβηξει την προσοχη μας,τα ξεσπασματα του, το τραυλισμα, ηταν ολα παρενεργειες της ελλειψης προσοχης και ενασχολησης μαζι του. Με αλλα λογια , το παιδι φαιροταν ετσι γιατι ενιωθε απομονωμενο ,χωρις να μπορει να αναδειξει την προσωπικοτητα του αλλα και να εκφραστει , γιατι απλα δεν υπηρχε κανεις να τον ακουσει και να του δωσει την απαιτουμενη προσοχη...........

......"Ηταν αρχες Ιουνιου του 2007, μετρουσα τις μερες αντιστροφα μεχρι το τελος της σχολικης χρονιας.Η ζεστη ηταν αφορητη, τα προβληματα πολλα, το μυαλο μου και τα ματια μου καρφωμενα στην οθονη του υπολογιστη που αντικριζαν, ως δια μαγειας , το μεγα σφαλμα , που εκανε το παιδι μου να φαιρεται τοσο αρνητικα. Σαν κεραυνος τα συναισθηματα ερχονταν το ενα μετα το αλλο, ...εκπληξη, τρομαρα, θλιψη , πανικος.Δεν μπορουσα να βαλω σε σειρα τις σκεψεις μου , ολα ηταν τοσο ξαφνικα.Αρχισα να περιφερομαι νευρικα μεσα στο σπιτι περιμενοντας να ερθουν τα διδυμα με το σχολικο,και η πρωτη μου σκεψη ηταν να ακυρωσω το απογευματινο μαθημα του Παυλου σε μια προσπαθεια να κλεψω χρονο ...αποκλειστικο.
Αργοτερα το απογευμα , λεω στον Νικολη οτι πρεπει να ετοιμαστουμε γιατι θα πηγαιναμε μαζι εξω για δουλειες.Η χαρα του παιδιου ηταν ολοφανερη , οχι ομως τοσο εντονη μια και δεν ειχε καταλαβει οτι θα βγαιναμε ..., χωρις την πιεστικη μηχανη.......
Δεν θα ξεχασω ποτε την στιγμη που, βγαινοντας απο το σπιτι και αμεσως μολις ανοιξα την πορτα του ασανσερ, γυριζει ο Νικολης και μου λεει αγκαλιαζοντας με :

"σε ευχαριστω μαμα που με αγαπας και μενα"


ΥΓ
Το κειμενο , αφιερωμενο στη Μαριλενα





Sunday, November 16, 2008

....διασκεδαση, με οικογενειακο τροπο

...Ηταν ενα γεματο ΣΚ
Επισκεψη στο Πλανηταριο , οπου ειδαμε μια υπεροχη παρασταση που αφορα τα ενδιαφεροντα κυριως του Π. αλλα και των διδυμων. Οι θαλασσιοι γιγαντες ειναι μια ταινια που συνιστω ανεπιφυλακτα. Υπαρχει επισης και μια μικρη εκθεση με αμωνιτες και λιγα προιστορικα ευρηματα.

Ο Αλεξ στην τοξοβολια τα παει περιφημα, στοχευει απο τα 10 μετρα και τα παει παρα πολυ καλα,.(τον βγαλανε φωτο για να μπει σε περιοδικο τοξοβολιας ως"ενα μικρο ταλεντο με μεγαλο μελλον" ......ειμαι χαζομαμα , τι να κανω δεν αντεχα να μη το πω.


...Κ
αθιερωμενη επισκεψη στη Καστελα για να δει ο Π.τη θέα και τα (λιγοστα πλεον) ψαρακια στα ενυδρεια.

Αυτο που με προβληματιζει ειναι το πώς ειναι δυνατον ο Π, οταν κανει πραγματα που του αρεσουν , οπως πχ το να βλεπει μια ταινια στο Πλανηταριο , να μην κανει καθολου ηχολαλιες, και μπορει δηλ να κοντρολαρει τον εαυτο του, και σε αντιθεση με αυτο να τις κανει σε στιγμες βαρεμαρας και ανουσιας ενασχολησης. Οταν δε του λεω να το σταματησει, το κοβει αμεσως, αλλα δεν μπορω να καταλαβω γιατι αφου το κοντρολαρει, δεν το κοβει με μιας.(ερωτηματα που αν και γκουγκλισα, δεν μπορεσα να βρω απαντησεις)

ΥΓ

....17 Νοεμβρη σημερα....ακριβως πριν απο δυο χρονια , εγραψα αυτο εδω το κειμενακι

σε μια στιγμη προσωπικης αυτοκριτικης

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


Αυριο στα δημοσια σχολεια δεν γινεται μαθημα , γιορταζουν ,καλυτερα θυμουνται οι μεγαλοι ...και προσπαθουν να μαθουν οι μικροι αυτο που εγινε πριν απο 34 χρονια.

ΜΠΟΥΡΔΕΣ

Στα σχολεια αυριο , και δυστυχως, δεν θα υπαρχουν σχεδον καθολου μαθητες.Εχει γινει εθιμο πια στις σχολικες γιορτες να μη πηγαινουν τα παιδια , παρα μονο η ταξη που εχει αναλαβει να κανει τη γιορτη.Ελαχιστα παιδακια απο τις υπολοιπες ταξεις παρακολουθουν.Και αυτο δεν γινεται μονο στην επετειο της 17 Νοεμβρη αλλα και στις υπολοιπες εθνικες γιορτες.Ειναι μια ευκαιρια για ξεκουραση, κοπανα, και εποικοδομητικο τριημερο.Τα παιδια δεν εχουν διαβασμα, οι γονεις καμια ορεξη να τα τραβολογανε για μια ωριτσα στο σχολειο, η αναγκη για να ξεφυγουν εστω και για μια μερα ολοι απο τη ρουτινα τους μαλλον επιτακτικη.

Ηρουτινα αυτη ομως δεν εχει υπογραφη, δεν εχει στοχο, ειναι τοσο ...προκατ ,τοσο πατροναρισμενη που μερικες φορες ξεχναει και το λογο υπαρξης της. Μερικες φορες η ρουτινα γινεται το "ντοπαρισμα " της ζωης μας.Δεν μπορουμε χωρις αυτην,δεν αντεχουμε χωρις αυτην.Δεν σκεφτομαστε τιποτε αλλο εκτος απο αυτην. Και ακριβως σε αυτο το σημειο ειναι που εχουμε χασει το παιχνιδι.
Η ζωη μας διεκδικει καθημερινα τα αυτονοητα του υπερκαταναλωτικου πολιτισμου,και ξεχνα αυτους που καποτε εκαναν τη διαφορα,αυτη τη διαφορα που τωρα εμεις απαξιωνουμε.
Ναι, σιγουρα την απαξιωνουμε , γιατι οταν αυτοι φωναζαν ..." ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ "... , εμεις δεν ξεραμε καν τι θα πει ζωη. Τωρα ,ζουμε τον υπερκαταταναλωτισμο και εμμεσα τη ..δικτατορια που μας επιβαλλουν καποιοι αλλοι δικτατορες. Με τη διαφορα οτι αυτοι ειναι ..μαγκες.. ,μας εκαναν πλυση εγκεφαλου πρωτα και στη συνεχεια με trendy αποψη ,μας καθοδηγουν.

ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ

Τις δυο προηγουμενες χρονιες , δεν πηγα στη γιορτη του Πολυτεχνειου στο σχολειο του γιου μου .Φετος , που ειναι στη Γ' Δημοτικου, θα ειναι η πρωτη φορα που θα παω.Δεν θα βαλω κανενα " trendy " ρουχαλακι , ουτε θα παρω τηλ καμια φιλη να παμε μετα για καφε. Και σιγουρα δεν θα παω μονο γιατι το χρωσταω στο παιδι ..που κακα τα ψεματα δεν μπορει να μπει στο νοημα .Ουτε και θα παω για να το " παιξω " συνειδητοποιημενη.

Λεω να παω...γιατι πιστευω οτι ...Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ... των αποψεων, των πραξεων, της αμφισβητησης , της ανατροπης , της επιλογης.Και καπου εκει νιωθω υπολογη..


Thursday, November 13, 2008

.......με ....αναποδο τροπο ...ωραια



Ο Παυλος στο κολυμβητηριο χθες:

--"Κυριε Β.(ο εκπαιδευτης του) ποναει η κοιλια μου , θελω να βγω απο την πισινα".

--" Ενταξει Παυλο, μπορεις να βγεις".

......Βγαινει λοιπον το τεκνο, τρεχει στην τσαντα μου, παιρνει δυο μικρους καρχαριες που ειχε βαλει μεσα, και κανει κατευθειαν βουτια στη μικρη πισινα που βρισκεται διπλα και ειναι ρηχη και μπορει και παταει εκει. Ταυτοχρονα ξεκαρδιζεται στα γελια γιατι καταφερε να κοροιδεψει τον κυριο Β.

Οσο για μενα, ηταν ενα...σουπερ ντουπερ απογευμα. Αναρωτιεμαι ποσο αναποδα χαιρομαστε εμεις οι αυτιστικογονεις απο τους γονεις παιδιων τυπικης αναπτυξης.

Το παιδι μου αρχιζει και λεει ψεματα, και μονο εδω μεσα μπορω να το πω και να με καταλαβουν.

Wednesday, November 12, 2008

.......στρουνθοκαμηλισμος



.....Και επιμενω,

ο Παυλος ειναι στην καλυτερη φαση των τελευταιων 3 ετων, ειναι παρα πολυ επικοινωνιακος ,δεχεται την συνεργασια και εχει μπει σε μια φοβερη σειρα, δεν χρειαζεται σχεδον καθολου τα προγραμματα του.Στις πρωτες εβδομαδες της σχολικης χρονιας, δεν εφερνε καμια αντιρρηση στο να κανει τις εργασιες του , υπακουος, οργανωμενος, αρχισε δε να ενδιαφερεται δειλα-δειλα και με αλλα πραγματα εκτος απο τα αμεσα ενδιαφεροντα του.

Αν και συνεχιζει να ειναι σε παρα πολυ καλη φαση, το γεγονος ομως οτι στο σχολειο δεν εχει να κανει σχεδον τιποτα(και δεν κανει σχεδον τιποτα μαθησιακο) ,τον ...βολευει και ως αποτελεσμα αυτου αντιδραει και στις εργασιες που κανει στο σπιτι, δεν θελει να δουλευει καθολου και στην προσπαθεια μου να μην τον κανω αντιδραστικο τωρα που ειναι τοσο καλα, τον αφηνω και δεν τον πιεζω.

Με ποιο κριτηριο ο Π. δεν εχει ΠΣ ακομα? Γιατι μου λενε απο το υπουργειο οτι "μολις τωρα ξεκινησαμε να εξεταζουμε τις αιτησεις στην Δ Αθηνας , " ενω βδομαδες πριν ειχαν κοψει την ΠΣ απο παιδι που βρισκεται σε διπλανο σχολειο?

....και το δουλεμα , καλα κρατει ,...η υπομονη ομως , στερευει.

....συνεχιζεται.

Tuesday, November 11, 2008

...να σε κανουν να χανεις τα ιδανικα σου, ...με το στανιο.


.........Ξανα μανα λοιπον τηλεφωνημα στο Υπ.Παιδειας. Καθε εβδομαδα παιρνω και μου λενε οτι η αιτηση του Παυλου(που να σημειωσω τρεχει απο προπερσι και λογικα περιμεναμε να στειλουν δασκαλο για ΠΣ) ...βρισκεται ακομα στο ΑΡΧΕΙΟ και περιμενει να ερθει η σειρα της για να εξεταστει.

Τωρα το καινουργιο που μου λενε ειναι οτι εχουν σταματησει να εξεταζουν αιτησεις γιατι περιμενουν μια εγκυκλιο για το ποσους αναπληρωματικους δασκαλους θα παρουν. Αυτο το ακουω εδω και 10 μερες.

Ε , εχουμε πολυ καιρο μπροστα μας, να στολισουμε και το δεντρο,να φτιαξουμε και μελομακαρονα, να αγορασουμε δωρα, να παρουμε δωρα να ξεκουραστουμε κιολας μεσα στις γιορτες.
Ε , μετα θα ερθουν και οι αποκριες, με τις στολες θα ερθει ο δασκαλος της Παραλληλης? Οχι βρε παιδια, εχουμε καιρο ακομα, το Πασχα μας βλεπω να εχουμε απαντηση σιγουρο αυτο....

....... προσπαθουν με εμεσο τροπο να βαλουν ολους εμας που τρεχουν οι ΠΣ να παρουμε ιδιωτικα δασκαλους για τα παιδια μας, αυτο ειναι το σημα , χωρις να το πουν ευθεως (γιατι θα τους παρουν με τις ντοματες,) .Και στο τελος θα λενε οτι εχουν αυξησει τις ΠΣ φετος. Μηπως, λεω μηπως να το κανω πολιτικο το μπλογκακι,?

Wednesday, November 05, 2008

....ενιοτε...νευροτυπικη......

....Πρωινη βολτα που λετε σημερα στη Γλυφαδα , αμεσως μολις αφησα τα παιδια στο σχολειο και μετα απο μια μικρη σταση που εκανα για καφε -πακετο ,κοιταζω τις καλοστολισμενες βιτρινες περιμενοντας να ανοιξει το Κδαυ(που πριν τις 9.30 δεν εχει απαρτια) και αναρωτιεμαι ταυτοχρονα , αν βγει ο ΟΜΠΑΜΑ τί προκειται να αλλαξει τοσο για την παγκοσμια οικονομια , οσο και για την προσωπικη μου οικονομια........ειδικοτερα.


Πολλες οι σκεψεις, πρωι πρωι με την αυγουλα και το καφε στο χερι, δεν εχω παραπονο , σε μια τοσο γκλαμουρατη γειτονια, ακομα και τα σκουπιδιαρικα να παρατηρεις που αδειαζουν τους καδους, ειναι αποψη.
Μια κυρατσα, παραμορφωμενη απο τις πολλες πλαστικες, βαμμενη εξωφρενικα ,σαν μεταλλαξη μετα απο το ατυχημα στο Τσερνομπιλ, προσπαθει , αποτυχημενα κατα τη γνωμη μου, να ισορροπησει σε 10ποντα τακουνια και ταυτοχρονα ανακαλυπτει οτι δεν ειναι δυνατον με ενα τοσο επιτηδευμενο βηματισμο να αναψει ταυτοχρονα και τσιγαρο....παραταει την ματαιη προσπαθεια, ξαποσταινοντας σε καποιο παγκακι που βρισκοταν μποροστα της.
....Σε απολυτη αντιθεση με αυτο το σκηνικο , κοπελες που εμοιαζαν σαν να βγηκαν απο φωτογραφηση περιοδικου, περπατουν αμεριμνες, ..λιγο πιο κατω, ενας ασχημος που ηταν σχεδον ιδιος ο ..Μαρτακης , μιλουσε στο κινητο του χαμογελωντας πολυ χαλλλλαρος , οχι ομως και τα τυχαια βλεμματα που εστω και κατα λαθος επεφταν πανω του......

Οι σερβιτοροι ενος μικρου καφε , με κουστουμι και πορτοκαλι γραβατα, πηγαινοερχονται προσφεροντας τους απαραιτητους πρωινους καφεδες στις πωλητριες και τους καταστηματαρχες της περιοχης.

Περνωντας στο απεναντι πεζοδρομιο , βλεπω μπροστα μου μια μελαχρινη , με καζουαλ ντυσιμο , και προσπαθω να καταλαβω απο που την ξερω . Σταματησαμε στην ιδια βιτρινα, και απο αποσταση μισου μετρου καταλαβα οτι ηταν η γνωστη τραγουδιαρα...Μαντω ,ιδια και απαραλαχτη με την προσφατα ...μαυρισμενη.

Απο ολα τα καλα εχει μια βολτα στην εν λογω περιοχη, ακομα και οταν η βολτα αυτη ειναι τοσο πρωινη , εκει κατα τις 8.40.

Περα λοιπον απο το αξιολογο και ποικιλομορφο οφθαλμολουτρο, συνεχιζαν στο μυαλο μου να πηγαινοερχονται διαφορα θεματακια, με κυριοτερο αυτο του κυρ ΟΜΠΑΜΑ , και μεσα σε ολο τον πανικο που με διακατεχει ανακαλυπτα ετσι πρωινιατικα, ποσο αποτυχημενος προκειται να ειναι αυτος ο νεος προεδρος των ΗΠΑ.Το ειχα γυρισει ξαφνικα στο σοβαρο, οι σκεψεις αφορουσαν την αναβλητικοτητα των προβληματων στην αμερικανικη οικονομια και την εναποθεση της ελπιδας(που σαν φουσκα θα σκασει να μου το θυμηθειτε) του μεσου αμερικανου πολιτη , αλλα και του παγκοσμιου ..μεσου πολιτη , σε εναν Νεο Προεδρο, που ισως, το μονο διαφορετικο που θα μπορει να φερει στο παγκοσμιο στερεωμα, να ειναι , γιατι οχι , και μια κομμωση ΡΑΣΤΑ στον λευκο οικο , αλλα και στους απανταχου κυνηγους του ...οικονομικου ..Θαυματος.

Δυστυχως, δεν προλαβα να ολοκληρωσω την σκεψη μου, ξαφνικα, σκαει μπροστα μου , η ανεπαναληπτη, η μοναδικη , η "ολα τα λεφτα" σκηνη ...και δυστυχως διαπιστωνω ταυτοχρονα οτι εχω μεινει απο μπαταρια στο κινητο και δεν μπορω να βγαλω φωτο.

...ο τυπος φορουσε μαυρο παντελονι, μαυρο κολλητο φανελακι και δεξια και αριστερα του κρατουσε απο το χερι απο μια ξανθια με κατσιασμενο μαλλι , ξεμπουτες και οι δυο, .Ειχε ξυρισμενο κεφαλι, ειχε ποντικια τεραστια και αυτο που εκανε τα ματια μου να πεταχτουν απ΄'εξω ηταν το λογοτυπο στο μπλουζακι του :
απο μπροστα εγραφε με λατινικα γραμματα:

...... TI THELIS KORITSI?
.......THELIS NA SOY PO ENA PARAMITHI?

...και απο πισω εγραφε το απιστευτο

.......ELA STON MISTER ..CITY
....... GIA ...SEX AND THE CITY............

....μετα απο αυτο, δεν θυμομουν πια γιατι ειχα παει στη Γλυφαδα...και το μονο που θυμαμαι ηταν που εκλαιγα γιατι δεν ειχα μπαταρια στο κινητο για να σας στειλω τα ντοκουμεντα...........

______________________________


Τ
ο κειμενακι αυτο το ελαβε χθες και μια πολυ καλη μου φιλη, που πανω κατω μου απαντησε οτι θα πρεπει να το ..ποσταρω και εδω.
Τωρα...γιατι μου ζητησε να το βαλω και δημοσια, αυτο δεν το καταλαβα, μερικες φορες ομως εχω την ταση να συμφωνω μαζι της, γιατι η γνωμη της μετραει.