Monday, December 01, 2008

.....να ειναι ολα στο "προγραμμα"

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ(μερος δευτερο)

Αν και το χειρογραφο εβδομαδιαιο προγραμμα του Παυλου ειναι η ...ναυαρχιδα ολων οσων ακολουθησαν , δεν ηταν το μοναδικο που βοηθησε το τεκνο να μπει σε μια σειρα και να περιορισει τον εαυτο του στα πλαισια που του θεταμε. Την εποχη που ο Παυλος ηταν πολυ αποδιογανωμενος , αυτο που τον βοηθησε παραλληλα με το χειρογραφο προγραμμα ηταν το ημερολογιο του που το κουβαλουσε μαζι του καθε μερα στο σχολειο και το "δουλευε" μαζι με τη δασκαλα της παραλληλης στηριξης. Επειδη οι φωτο με τα ..απλοικα σκιτσακια δεν ειχαν περαση στον Παυλο εκεινη την εποχη(και κατα την γνωμη μου ειναι απαραδεκτες και ξεπερασμενες και δεν θα επρεπε να δουλευει κανενας "ειδικος" με αυτες αποκλειστικα), φτιαξαμε ενα ημερησιο προγραμμα , βασισμενο στο εβδομαδιαιο χειρογραφο , αλλα αντι για σκιτσακια ειχε φωτογραφιες του Παυλου, πλαστικοποιημενες ,απο ολα οσα κανει κατα τη διαρκεια της μερας . Επισης υπηρχαν και φωτο απο διαφορες δραστηριοτητες ,(πχ κολυμβητηριο, εκδρομες ,παιδοτοπος, σινεμα κλπ).

Το ημερολογιο , ειχε καθημερινα 4 σελιδες, ολες του ιδιου χρωματος , μια σελιδα για το πρωι, μια για το μεσημερι , μια για το απογευμα και το βραδυ. Το πρωι τοποθετουσα εγω τις φωτο που αντιστοιχουσαν στις πρωινες δραστηριοτητες(επισκεψη στο μπανιο, και εξω απο το σχολειο).
Ολες οι υπολοιπες φωτο υπηρχαν σε μια θηκη στο τελος του ημερολογιου και η δασκαλα της Παραλληλης, εβαζε τον Π. να συμπληρωνει τις υπολοιπες σελιδες με τις αντιστοιχες δραστηριοτητες(πχ το μεσημερι το παιδι τοποθετουσε τη φωτο που τον δειχνει οτι επιστρεφει σπιτι, και που καθεται στο γραφειο του και διαβαζει). Ειναι βασικο οτι το ημερολογιο το συμπληρωνε το παιδι και οχι εγω ή η δασκαλα. Θεωρω οτι ολα τα προγραμματα πρεπει να δουλευονται οσο το δυνατον περισσοτερο απο το ιδιο το παιδι ,με τον τροπο αυτο κερδιζουμε χρονο ως προς το να μπει σε μια σειρα γιατι απλα η "τροφη" που του δινουμε δεν ειναι "μασημενη".



Την επομενη μερα , οι σελιδες του ημερολογιου αλλαζαν χρωμα(η διαφοροποιηση που λεγαμε) και παλι γινοταν το ιδιο,τοποθετουσα δηλ εγω τις φωτο που αντιστοιχουσαν στο πρωι και το παιδι με τη βοηθεια της δασκαλας τις υπολοιπες
"ενοτητες " της μερας του(μεσημερι, απογευμα , βραδυ).

Το ΣΚ φυσικα εμπαιναν πρασινες σελιδες, ανοιχτο πρασινο για το Σαββατο και σκουρο πρασινο για την Κυριακη.





Η υπομονη , με αυτο το τροπο δουλευοταν παραλληλα με το μαθησιακο κομματι. Τοσο στο σπιτι με το χειρογραφο προγραμμα , αλλα και με βαση αυτο και στο σχολειο με το ημερολογιο οπτικα , και χωρις να του κλεβει χρονο απο τις εργασιες του γιατι ηταν ευκολο και γρηγορο στο να το στησει.








Πιστευω οτι βοηθησε πολυ το γεγονος οτι δουλεψαμε την "υπομονη και την οργανωση" με διαφορους τροπους ταυτοχρονα και αρκετες φορες μεσα στη μερα, ετσι ωστε να μη μπορει να ξεφυγει το παιδι σιγα-σιγα απο αυτο. Στα ποστ που θα ακολουθησουν θα φανει αυτο που λεω με πολυ μεγαλη λεπτομερεια....


......Συνεχιζεται λοιπον..(ειναι αργα και ειμαι πτωμα)



2 comments:

MiKy said...

Πολύ καλό! ευχαριστω που μοιράστηκες την εμπειρία σου μαζί μας! Σήμερα το είδα και το προηγούμενο.
Πολύ καλές ιδέες... θα το δοκιμάσω.
κι ο νασος προτιμά τις φωτογραφίες αλλά στο θέμα της αυτονομίας ειμαστε πίσω.τις απορίες μου θα τις στείλω με email!

Maria-Maria said...

περιμενω μαιλ σου,
φιλια στον τρομοκρατη της κουζινας