Wednesday, October 15, 2008

...υπομονη, θετικη σκεψη , ...και ολα ...ισως πανε καλα.




Το προβλημα ξεκινησε τον περασμενο χειμωνα , ακριβως δεν θυμαμαι ποτε.Εως τοτε , μια επισκεψη στο Σουπερ Μαρκετ με παρεα τον Παυλο ηταν κατι το πολυ απλο , πολυ συνηθισμενο και , εκτος απο παρεα , ηταν και καλος βοηθος.Μαλιστα μπορω να πω οτι βοηθουσε και τους υπαλληλους εκει γιατι εχει μανια με την ταξη , (με εναν περιεργο αυτιστικο τροπο) και οταν εβλεπε σε καποιο ραφι να βρισκεται καποιο προιον που κανονικα ανηκε καπου αλλου, το ματι του σαν κανονικο ρανταρ εστιαζε πανω του και ετρεχε αμεσως να το ταχτοποιησει στη σωστη θεση.

Τον χειμωνα που μας περασε, σε καποια κλασικη επισκεψη μας στο Σουπερ Μαρκετ, ο Παυλος αντι να με βοηθαει βαζοντας αυτα που του ελεγα στο καλαθι, κρυβοταν αναμεσα στους διαδρομους, κυριως εκει που βρισκοντουσαν τα γαριδακια, οι σοκολατες και τα αναψυκτικα.
Αυτο που του αρεζε να κανει κρυφα, ηταν να ανοιγει τις συσκευασιες, να τρωει 1-2 πατατακια και να ξαναβαζει τις σακουλες πισω στο ραφι.Τον επιασα μια μερα να τρωει και οταν τον ρωτησα να μου πει τι κανει απαντησε γελωντας"τιποτα μαμακα".Δεν μπορουσε να κρατηθει απο τα γελια. Του εξηγησα οτι αυτο που εκανε δεν ηταν σωστο(με τον τροπο που εξηγουμε σε αυτιστικα) και μετα απο 2 μερες που ξαναπηγαμε στο Σ.Μαρκετ, προσπαθησα να δω αν τελικα η προσπαθεια να του μαθω πώς να φερεται στον συγκεκριμενο χωρο ειχε αποδωσει.

Ματαιος κοπος .ο Π. συνεχιζε να ανοιγει κρυφα και να τρωει πατατακια, και αυτη τη φορα προλαβε και ανοιξε και 2 μπουκαλακια αναψυκτικου, αυτα του μισου λιτρου.Αυτο που μου εκανε εντυπωση εκεινη την μερα ηταν η συμπεριφορα ενος υπαλληλου, που πολυ ευγενικα , πηγε να παρει τις ανοιγμενες συσκευασιες και να τις πεταξει, ακομα και αν εγω επεμενα να τα βαλω στο καλαθι και να τα πληρωσω, χωρις να πει πολλα και λεγοντας μου μονο "" ηταν ενα μικρο ατυχηματακι συμβαινουν αυτα, δεν θα πληρωσετε τιποτα"".

Το συζητησα με τη δασκαλα της ειδικης, μου προτεινε να πηγαινω καθε μερα με τον Παυλο στο Σ.Μαρκετ και να αγοραζουμε ενα αντικειμενο, διαφορετικο καθε φορα, να πηγαινουμε στο ταμειο , να πληρωνω και να του τονιζω οτι πρωτα πληρωνουμε και μετα καταναλωνουμε τα τροφιμα που αγοραζουμε.Την Παρασκευη θα αγοραζαμε κατι που θελει αυτος, πχ γαριδακια, θα περιμενε να πληρωσω και μετα θα τον αφηνα να τα φαει.

Οπως και εγινε .Για 20 μερες περιπου πηγαιναμε καθε μερα και αγοραζαμε κατι, τις Παρασκευες δε, αγοραζαμε κατι που διαλεγε αυτος.Αυτο το τελετουργικο συνεχιστηκε για 3 εβδομαδες περιπου, μετα εκανα μια παυση μερικων ημερων, (για εμπεδωση της πρακτικης μας) και στη συνεχεια, πηρα τη μεγαλη αποφαση να δω τί εμπεδωσε το τεκνο απο την κουραστικη κατα τα αλλα , καθημερινη επισκεψη στις ταμειακες μηχανες.

Δυστυχως, τζιφος.....

Τα ιδια και παλι, χαμογελωντας ο δεινοσαυρακιας, ανοιγε συσκευασιες κρυφα,μασουλουσε, και οταν τον ρωτουσα , ελεγε ψεματα.......ΝΑΙ......ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ. Δεν θυμαμαι να εχει ξαναπει ψεματα, και αυτο ηταν το θετικο της ολης υποθεσης εκεινη την εποχη που αν και να του μαθω να μην "κλεβει" απο το Σ.Μαρκετ αποδειχθηκε τοσο δυσκολο και αναποτελεσματικο, απο την αλλη εβλεπα μια προοδο που σε πρωτη φαση δεν ηταν ορατη.

Η εκπαιδευση στο Σ.Μ. πηρε τελος αδοξα, δεν ειχα κουραγιο να συνεχισω κατι στο οποιο εβλεπα οτι δεν υπαρχει κανενα κερδος.

Προσφατα, πριν 2 εβδομαδες περιπου , το πηρα αποφαση(το σκεφτομουν καιρο) οτι θα πρεπει μετα απο μια διακοπη αρκετων μηνων, να δοκιμασω και παλι να παρω τον μικρο Τ-RΕΧ μεσα στην πληθωρα των καταναλωτικων αγαθων και να δω πώς τελικα θα αντιδρασει.

Προς μεγαλη μου εκπληξη, ο Παυλος ηταν τελειος.Δεν ανοιξε καμια συσκευασια, ο,τι ηθελε να παρει το εβαζε κατευθειαν στο καροτσι, Οταν φτασαμε στο ταμειο βεβαια , εδωσα περιπου 25 ευρω σε σοκολατογαριδοβλακειουλες, αλλα ποιος νοιαζεται.... η χαρα ηταν μεγαλη.

Τελικα , η προοδος πολλες φορες δεν θελει προσπαθεια, απλα υπομονη.

ΥΓ
η αμεση ανταποκριση σου αν και οπως ειπες "στο ποδι" με συγκινησε, ...για αλλη μια φορα,
you are the best

6 comments:

mariannaki said...

Ευσυγκίνητο κυβερνοταίρι μου τα είπες όλα και μόνη σου. Υπομονή, θετική σκέψη, (καλό ξεσκαρτάρισμα συμπληρώνω όπως πάντα),... και όλα ΘΑ πάνε καλά.
(Εύχομαι να έχει αποτέλεσμα, έστω και μια από τις εναλλακτικές που μου πρότειναν για τους προβληματισμούς σου)

An-Lu said...

Τελικά τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης μπορεί να είναι "βραδυφλεγή" αλλά εμφανή!
;-)

angela said...

Μαρία μου υπομονή πολύ χρειαζόμαστε μα πάρα πολύ!!!
Τωρα που θα την βρούμε αυτό είναι ένα σοβαρό θέμα....

φιλάκια
Αγγελική

Maria-Maria said...

Μαριαννα,
φιλακια πολλα

an-lu
εχεις δικιο συμφωνω απολυτα

Αγγελικη,
δεν την πουλανε και σε κανενα Σουπερ Μαρκετ την υπομονη να βαλω τον μικρο να βουτηξει μερικα σακουλακια απο δαυτην

christina said...

Νομίζω ότι αυτό που έκανε ο Παύλος ήταν μία σκανταλιά όπως την αντιλαμβάνονται τα ιδιαίτερα παιδιά μας. Το κάνουν γιατί διασκεδάζουν με την ιδέα, παρόλο που ξέρουν πολύ καλά ότι πρώτα πληρώνουμε και μετά παίρνουμε. Για μένα είναι θετική εξέλιξη όπως και τα ψεματάκια. Αργότερα απλώς βαρέθηκε και τό κοψε. Εύχομαι συνεχή πρόοδο.

athanasia said...

Όπως το λέει η an-lu πιο πάνω! :))