Tuesday, September 09, 2008

The ...glory of love....


    Αραχτη λοιπον εγω στην αγαπημενη μου παραλια, εχοντας θέα τα .."μουτρα" και τον δεινοσαυρακια να πλατσουριζουν στο νερο, απολαμβανα τον φραπε που μολις ειχε καταφθασει στα χερια μου μεσω της στριγκακιοφορουσας σερβιτορας του προηγουμενου ποστ. Ο θορυβος που εκαναν τα παγακια στον φραπε οταν επαιζα μαζι τους με το καλαμακι , σε συνδυασμο με την Ρεγκε μουσικη που ακουγοταν απο τα μεγαφωνα του διπλανου μπαρ, αποτελουσαν την απολυτη ακουστικη "ηδονη." Δεξια μου , στα 3 περιπου μετρα βρισκοταν ο πυργος του ναυαγοσωστη ,πληρως εξοπλισμενος , με ολα τα καλουδια που απαιτει η διασωση ενος ατομου που πνιγεται , απο σουπερ ντουπερ λεμβο, μεχρι εκεινο το μακρουλο πορτοκαλι πραγμα που ειχε και η Παμελα Αντερσον οταν ετρεχε στην παραλια καποιας αλλης εποχης. Ο αγαπητος ναυαγοσωστης,που ηδη μου ειχε κανει 2 φορες παρατηρηση γιατι τα" μουτρα" του ειχαν

παρει το πορτοκαλι μαραφετι αρκετες φορες, κατεβαζε αμασητα , ενα ταπερ με γεμιστα που του ειχε φερει η μανουλα του μαζι με ενα μεγαλο μπουκαλι κοκα-κολα , σε χρονο ρεκορ.
Οπως καταλαβαινετε, απολαμβανα τη στιγμη , το περιβαλλον ,την ατμοσφαιρα ,κανοντας αυτο που θεωρω το μεγαλυτερο αγαθο των διακοπων, δηλαδη ...ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ . Δεν υπηρχε τιποτα που να μπορουσε να ταραξει την ηρεμια μου, δεν υπηρχε ιχνος αυτισμου να με απασχολει και αν εξαιρεσει κανεις καποιες ελαφριες ηχολαλιες του Παυλου, ζουσα το απολυτο πνευματικο κενο ... και"πολυ με αρεζε".Στο ενα χερι ειχα τον φραπε ,στο αλλο τη φωτογραφικη μηχανη και αφηνα ...χαλλλαρα την παγωμενη καφεινη να κυλα στον ουρανισκο καθως αποθανατιζα οτιδηποτε μπορειτε να φανταστειτε.


Ο δεινοσαυρακιας ηταν στη θαλασσα και βυθιζε τα καλαμαρια και τους αστακους του ,κοιτωντας τα κατω απο το νερο .Το υδατινο στοιχειο ειναι για αυτον ο παραδεισος. Τα διδυμα ειχαν κανει καποιες γνωριμιες , παιδακια που εβλεπαν καθε μερα στη παραλια και επαιζαν μαζι τους πλατσουριζοντας, ενω βρισκονταν σε αποσταση αναπνοης απο τον Παυλο.
Μεσα σε αυτο το σκηνικο της απολυτης χαλαρωσης,το ενα απο τα παιδακια που επαιζαν με τα διδυμα ρωταει ξαφνικα τον Νικολη

- " Ο μεγαλος σου αδερφος γιατι βγαζει αυτους τους περιεργους ηχους απο το στομα του;"

- " Γιατι του αρεσουν πολυ οι δεινοσαυροι και κανει οπως και αυτοι και του εχουν πεσει και ολα τα δοντια επειδη τρωει πολλα γλυκα".

Την ωρα που εδινε την απαντηση ο Νικολης ,το μικρο του χερακι περασε πανω απο τον ωμο του Παυλου αγκαλιαζοντας τον.Σχεδον ταυτοχρονα πηγε απο την αλλη πλευρα ο Αλεξανδρος
και αγκαλιαζοντας και αυτος τον μεγαλο του αδερφο ειπε:

- "Ο αδερφος μου ο Παυλος ειναι ο καλυτερος << παντολογος >> ,ξερει ολους τους δεινοσαυρους και ολες τις φωνες τους."

Δεν μου ειναι ευκολο να περιγραψω πώς ενιωσα μπροστα σε αυτη τη σκηνη.Ανακατα συναισθηματα απροσμενα ξεδιπλωνονταν.Η αυθορμητη αναγκη τους να "φροντισουν" τον αδερφο τους, τα μικρα χερακια που αγκαλιασαν με τρυφεροτητα, το ψεμα με τα " δοντια που εχουν πεσει" σε μια προσπαθεια να αιτιολογησει τις ηχολαλιες ,...στα ματια μου , το μεγαλειο ! Και ηταν η πρωτη φορα που ενιωσα οτι , ναι, ζουμε ενα party for five ....


Ενα δακρυ κυλισε........

Ισως , ο καλυτερος καφες της ζωης μου.......


ΥΓ

παντολογος=παλαιοντολογος στη γλωσσα των διδυμων

7 comments:

Maria-Maria said...

οσο για τον αγαπητο ναυαγοσωστη , τον εχω καρε-καρε να χλαπακιαζει ..και επιφυλασσομαι

Μαριλένα said...

Παρότι σιχαίνομαι τα επιφωνήματα στα σχόλια, εδώ μου βγήκε ένα άααχ, τι ωραία..

mamma said...

Βούρκωσα γειτόνισσα... στο εξής να προειδοποιείς "Τρυφερό ποστ, διαβάζεται με δική σας ευθύνη".

mariannaki said...

Σε μερικές καταστάσεις τα λόγια είναι περιττά. Το μόνο που ήθελα να σου πω είναι ότι μεταξύ των άλλων συναισθημάτων σου, φρόντισε να συμπεριλάβεις και την υπερηφάνεια. Για σένα. Γιατί κατά κάποιο τρόπο, οι αντιδράσεις των παιδιών μας είναι δικά μας έργα.

An-Lu said...

Ό,τι πιό γλυκό!!!!

athanasia said...

Μπράβο τους και μπράβο σου. Πάντα τέτοιοι καφέδες! :)

Maria-Maria said...

Μαριλενα,
εγω να δεις τί επαθα,εμεινα με το στομα ανοιχτο για πολυ ωρα
==========
mamma ,
αντιστεκομαι στις προειδοποιησεις , εχει πολυ ψωμι ο αυτισμος , και πολυ δακρυ
===========
μαριαννακι
μου αρεσε το σχολιο σου,θα το σκεφτομαι οταν θα εχω τις μαυρες μου.
===========
an-lu,
ευχαριστω και καλο σου ταξιδι και καλη διαμονη στα...ξενα
===============
Αθανασια,
σε ευχαριστω, αν και δεν εχω μιλησει ποτε στα διδυμα για το προβλημα του Παυλου, με εντυπωσιασαν με την αντιδραση τους.