...τοσο μα τοσο ευθραυστη ...


Για αλλα πραγματα ηθελα αρχικα να γραψω σημερα , αλλα υπαρχει θεμα που θα ηθελα να αναφερω και να ακουσω τη γνωμη σας.

Πριν απο κανενα χρονο περιπου , ισως και περισσοτερο, ο Παυλος αρχισε να λεει συχνα πυκνα: "Μαμα φοβαμαι"
Οταν τον ρωτουσα να μου πει τί φοβαται , καποιες απο τις φορες ελεγε"δεν ξερω" και καποιες αλλες εδινε μια λογικη απαντηση, πχ φοβαμαι το σκοταδι,φοβαμαι τα τερατα, δεν φοβαμαι τιποτα μαμακα. Για ενα μεγαλο διαστημα ειχε σταματησει να...φοβαται, τουλαχιστον δεν το εξεφραζε λεκτικα, τελευταια ομως αρχισε παλι να το λεει,οχι ομως τοσο συχνα οσο παλια.Επισης εχει μεγαλο προβλημα να κοιμηθει μονος του, συνηθως θελει να κοιμαται με ενα απο τα διδυμα ,οταν τον ρωταω γιατι δεν θελει να κοιμαται μονος του στο δωματιο του, τις περισσοτερες φορες λεει γιατι φοβαται, καποιες φορες λεει και το φοβερο:" γιατι νιωθω μοναξια".

Παρατηρησα τον τελευταιο καιρο οτι ...δισταζει να κατεβει στην αυλη μονος του, κατι που εκανε παλιοτερα χωρις κανενα προβλημα ,λεγοντας : "ελα και εσυ μαζι".

Επισης μιλωντας σημερα με την δασκαλα της παραλληλης στηριξης , μου ειπε οτι στην ωρα της γυμναστικης , δεν της αφηνε το χερι , ηθελε να το κραταει συνεχεια, αργοτερα στο διαλειμμα την ακολουθησε στα γραφεια των δασκαλων , την αγκαλιασε και της ειπε στο αφτι οτι θελει να παει σπιτι του.

Βγαζει πολυ εντονη ανασφαλεια η συμπεριφορα του και δεν ξερω πού οφειλεται.

Μηπως ειναι καποια φαση προεφηβειας;

Μηπως μετα απο μια θεαματικη πορεια των τελευταιων μηνων ..κλεινεται στον εαυτο του;

Το ψαχνω, δεν ξερω τί να υποθεσω και ζητω τα φωτα σας.

Comments

athanasia said…
Δεν νομίζω ότι μπορεί οποιοσδήποτε από εμάς να δώσει ερμηνεία για το τί συμβαίνει στον Παύλο. Πιθανόν και να μην έχει τόση σημασία. Αν ζητάει συμπαράσταση, χέρι, αγκαλιά, παρέα, απλώς πρέπει να τα έχει. Το πιθανότερο είναι ότι, αν πάρει αυτό που ζητάει, σιγά-σιγά θα χορτάσει η όποια εσωτερική ανάγκη-αιτία τον κάνει να το ζητάει.

Η Χριστίνα, πάντως, που φοβάται λίγο αρκετά πράγματα, απλώνει το χέρι για βοήθεια και συγχρόνως μονολογεί "τί φοβάσαι, βρε χαζούλα" (χαμογελώντας). Στους νευροτυπικούς, σπανίως βλέπω αυτή την παραδοχή του φόβου και την ταυτόχρονη αμφισβήτησή του. Οπότε, να βράσω τις ερμηνείες...
Gasbird said…
Δύσκολο να ερμηνεύσει κάποιος από εμάς γιατί εκφράζει φοβία γιά κάποια πράγματα.Ο Τεό ας πούμε ακόμα όταν φοβάται απλά κλαίει ή φωνάζει και εμείς "πρέπει" με κάποιο τρόπο να καταλάβουμε σε πρώτη φάση οτι φοβάται και σε δεύτερη το τί φοβάται.Τώρα μόνο τελευταία και με ερέθισμα τα βαρελότα της Ανάστασης,που είχε γατζωθεί πάνω στη μάνα του,βρήκαμε την ευκαιρεία να του πούμε γιά το θέμα "φόβος" και τι σημαίνει "φοβάμαι".Θα συμφωνήσω με την Αθανασία,σε ότι ζητάει ,δώστε το του.Και τέλος (γιά να πω κι εγώ τη βλακεία μου),μήπως αυτή η έκφραση"γιατί νιώθω μοναξιά",είναι η αμυδρή απαρχή της αντίληψης της "διαφορετικότητάς" του?
μαρια-μαρια said…
Αθανασια,
ο λογος που το ψαχνω λιγακι ειναι γιατι γνωριζω για τις φασεις καταθλιψης των αυτιστικων ειδικα στην εφηβεια, δεν το δουλευω πολυ στο μυαλο μου, απλως μου κανει εντυπωση που φοβαται κατα περιοδους.

Αυτο που λεει η Χριστινα μοιαζει με κατι που ελεγε και ο Παυλος και λεει ακομα και τωρα ,οταν προκειται να του κοψω τα νυχια,λεει"οταν κοβουμε τα νυχια και τα μαλλια δεν νιωθουμε πονο" .Ηταν εκφραση που του ελεγα εγω πολυ συχνα οταν δεν ηθελε με τιποτα να παει για κουρεμα.Σαν να εχει περασει στο μυαλο του αυτη η φραση και την επαναλαμβανει για να διωξει τον φοβο του,ε μαλλον κατι τετοιο κανει και η Χριστινα .

gasbird,
αυτο που λες για την μοναξια σε συνδιασμο με την αυτιστικη καταθλιψη ειναι που με κανει να το ψαχνω,αλλα χαλαρα για την ωρα.

Popular posts from this blog

...Είναι διαταραχή .....

Γαμω το κερατο μου....(και δεν ειναι καθολου υβριστικο...)

Αναγνώσεις φατσοβιβλίου ...